Yakup Kiraz Şiirleri - Şair Yakup Kiraz

Kartallar yuvasında yattıkça
Tarlalarda sıçan bollaşır
Biz böyle durdukça
Zibidiler ortalarda
Adam diye dolaşır

Kar zengine güzel
Fakiri üzer
Odunu yoktur
Evinde titrer
Kar zengine güzel
Fakiri üzer

İyi hırsız paylaşır
Uyanık olan saflaşır
Pusu kuracak anlaşır
İnanma gördüğüne
Danayı kesecek kasap
Önüne önce ot taşır

Din kardeşleri din için keser birbirinin kafasını
Benim milletim diyenler de yaşar iç savaşını
Sevgi, barış,kardeşlik güzel laflar fakat yetersiz
Adalet yoksa bekleme hiç birinin olmasını

Ekmeğini çalanın dini, varsın olsun Müslüman

Salarha deresinun suyu iner çarşiya
Dökülür Askoroz'a yarim durur karşiya
Babasi eyi adam anasidur eşkiya
Bi kere gördi bizi yuzi döndi turşiya

E kaynana kaynana kızun on sekiz oldi

Dostluğum kendime öfkem kendime
Bir zararım varsa o da kendime
Kimseyi ortak etmem derdime
Kendi halinde bir kulum işte
Kendi halinde bir kulum işte

Kırdın bir kere tutar mı sandın?
Anlardın halimi güle sorsaydın
Şimdi var git yoluna
Keşke dalıma hiç konmasaydın

Kibirlenme böbürlenme ben diye
Çok güvenme mala ,mülke kendine
Kartal gibi yükseklerde uçsan da
Gireceksin iki metre kabire

Düğünün de bir gün oynar giderler
Cenazende bir gün ağlar giderler
Hayatını her gün kontrol ederler
Onlar için yaşamanı isterler
Söyle bakalım!..

Kim bu aynadan bakan yaşlı adam
Neden bana benzemiyor, benmiş madem
Çocukluğum, gençliğim ne çabuk gitti
Nerede o gülen yüzüm, yok mu çarem