Yakup Kiraz Şiirleri - Şair Yakup Kiraz

Yeter ulan insanı insana düşman ettiğiniz
Ayrıştırdığınız,ötekileştirdiğiniz
Bırakında Filizlensin Sevgi çiçekleri
Yetmedi mi
Göğsümüzü dikenli kaktüs bahçesine çevirdiğiniz
Yetmedi mi

Değiştim artık ben de, aynı değilim
Aynı bedendeyim, ayrı biriyim
Yıkıla yıkıla ,geri gelirim
Yıkılmam sanmıştım , yıkıldım işte
Yıkılmam sanmıştım , yıkıldım işte
Değiştim artık ben de, aynı değilim

Be hey fani, sana nasıl bakayım
Adın insan , adına mı kanayım
Yuların yok, yularından tutayım
Yıkıl git karşımdan gözüm görmesin
Yıkıl git karşımdan gözüm görmesin
Merhameti olmayanı ben ne yapayım

Yıl yeni ama, acılar eski
Yıllar da geçse bu dert bitmez ki
Anlamaz halimden yaz ile bahar
Dökülür göz yaşım, gelip silmez ki
Yıl yeni ama, acılar eski
Yıllar da geçse bu dert bitmez ki

Yine gelmiş yalnızlığım hoş gelmiş
Ceplerinde yıkık dökük anılar
Üzerinde sevda kokusu
Yine gelmiş yalnızlığım hoş gelmiş
Bekliyordum doğrusu

Bu sene de gidemedim
Yine kaldım burada
Nazlı yara haber saldım
Ağlamasın sılada
Bu sene de gidemedim

Yok birbirimizden farkımız
Hem savcıyız hem hırsız
Hamamın taslarını çalmışız
Hamamcıyı
Parmaklıklar ardına tıkmışız

Yokluğun üzmüyorsa
Varlığın sevindirmez
İsterse açık olsun
Her kapıdan girilmez
İnsan yerini bilir
Değerini düşürmez

İnsanları bir lokma ekmeğe,
Bir yırtık hırkaya
Şükretmesini
Küçükken ögreteceksin ki
Büyüdüğünde yoksulluğu kader,
Boyun eğmeyi erdem sansın(!)

Yoruldum da oturdum, Yoruldum da oturdum,
endum aşaği düze, endum aşaği düze
Ben da bi güzel güzel gördum, Ben da bi güzel güzel gördum,
sen da gördun mi rize, sen da gördun mi rize
Gönlüme bahar geldi, Gönlüme bahar geldi,
veda eyledum güze ,veda eyledum güze