Yakup Kiraz Şiirleri - Şair Yakup Kiraz

Kimi yediğiyle mutlu olur
Kiminin dünyadır özü
Sevdiğiyle mutlu olan var ya
Ne yemek gelir aklına
Ne de dünyayı görür gözü

Düşünen insanın beyni…
Koşan insanın kalbi…
Çalışan insanın eli, kolu, bacakları…
Amansızca çalışır
Sevene reva mıdır bu eziyet
Her biri aynı anda…

Sevgi dolu bir dünya idi kastımız
Siz kavgadan yana olanı seçtiniz
Dövüştünüz,savaştınız, çok kan döktünüz
Ne kendiniz güldünüz
Ne de halkı güldürdünüz

Dalından düştü diye sonu gelmez tohumun
Düşüş başlangıcıdır yukarı yolculuğun
Savrulduysak ,yıkıldıysak sevinmeyin hemen
Bir filizlenmeye bakar yolu mutluluğun

Ne olmuş ki gideceksen
Zaten yoksun ki yanımda
Her gün bitti diyeceksen
Ne işin var hayatımda
Ne olmuş ki gideceksen
Zaten yoksun ki yanımda

Sevmem deme bir daha, yine seversin
Gönül laf dinlemez sen de bilesin
Düşersin, kalkarsın, vazgeçemezsin
Aşk şarabı tatlıdır, yine içersin

Sıçtın batırdın her yeri kendini tutamadın mı
Kızdın kaçırdın herkesi sesini kısamadın mı
Her laf, her yerde, herkese söylenmez cancağazım
Bura yeri değil,zamanı değil anlamadın mı

Sığıra ot ver yeter
Maymun ille de muz der
İnsan da kalıbına göre
Kimi ekmek, peynir
Kimi adalet, özgürlük ister

Şiir yazmayı bıraktım
O beni bırakmadı
Peşime düştü bir gün
Tenhada bıçakladı

Canım öyle yandı ki

Zaten
Hayat bir yandan
İnsanlar bir yandan
Yordu beni
Kafamda dönüp duran sivrisinek
Bari sen bırak beni