Yakup Kiraz Şiirleri - Şair Yakup Kiraz

Kızıl maral büktü ise boynunu
Zalim avcı fırlatmıştır okunu
Kimse duymaz feryadını ahını
Kızıl maral düştün diye ağlama

Kızıl maral düştün diye ağlama

Koca dünya bu mu düştü payıma
Eşim dostum acır oldu halıma
Hasret kaldım vatanıma yurduma
Bu ayrılık bu hasretlik zor imiş
Bu ayrılık bu hasretlik zor imiş
Koca dünya bu mu düştü payıma

Kocayı karısına sor
Talebeyi hocasına sor
El derdini ne bilir
Ateşi bacasına sor

Kapitalist bir dünya…
Görünüşte herkes eşit herkes hür
Doğuştandır eşitsizlik
Pek çoğumuz geri kalır, dökülür

Kaç kişiyle çıkarız yola ?

hava değişir
iklim değişir
fikir değişir
zikir değişir

Zaman değişir, mekan değişir

Nefret ediyorum!
Köle ruhlu olmanızdan.
Güce olan sırnaşıklığınızdan.
Yanaşıklığınızdan...
Kötüyü görmemenizden değil.
Gördüğünüz halde bahane uydurmanızdan!

Ne aşkta kazandık , ne kader güldü bize
Bir merhem bulamadık yandık derdimize
Dost dedik, can dedik, sevgi dedik, aşk dedik
Her şeyi verdik de, ne geçti elimize

Ne mutlu oluyor Türk ,”Türk’üm” diyerek
Ne de mutlu oluyor Kürt ,dağda ölerek
Mutlu olanlar belli diskoda, barda...
Bir eli yağda duranlar ,bir eli balda

Kuru laf ,demagoji karın doyurmaz

Beni yad ellere saldın
Nerde kaldın, nerde kaldın?
Ataşlar düştü gönlüme
Nerde kaldın, nerde kaldın?

Tüm dertlerin merhemisin

Böyle güzel bakmayı
Nerden öğrendin?
Taa derinden yakmayı
Nerden öğrendin?

Kırılır kanadım