Yakup Kiraz Şiirleri - Şair Yakup Kiraz

Kimileri yaşar
Kimileri ise sadece nefes alır
Herkes görür gerçeği
Herkes bunun farkındadır
Kartopu gibi büyürken birileri
Birileri sersefil kalır

Uslu olduk, sevsinler diye
Gezdik tozduk, görsünler diye
Hatır sorduk ,bilsinler diye
İyilik yaptık, desinler diye
Bu alemde kimin için yaşadık

Yaşarken
Derdini anlatacak kimsesi yoktu
Ölürken de
Ardından ağlayacak...
Kimseyi üzmeden gitti
Ondan daha iyi insan mı olacak

İnsanın, insana muhtaç olması ne büyük azaptır
Muhtaç olan ezik büzük, ötekisi sanki ilahtır
Sabret, üzülme, kendinden üstün görme kimseyi
İmkanı veren de, hepsini alan da yüce Allah’tır
...
..

Bir yel vurdu kırdı geçti dalımız bizim
Bundan sonra bozuk çalar sazımız bizim
Kadir mevlam böyle yazmış yazımız bizim
Ne de yapsak hafiflemez acımız bizim

Ne gül kaldı bahçemizde söküldü bizim

Rüzgar esti eğdi geçti
Yağmur yağdı değdi geçti
Nice güzel onu seçti
O da kırmızı bir gül idi
Vade yetti soldu gitti

Kılıç elindeyken, merhamet etmeyenin
Kılıç başkasının elindeyken
Merhamet dilemeye hakkı yoktur.
Adaletle hükmetmeyen sultan da olsa
Kısas en güzel yoldur.

İnsan her şeyini kaybedebilir
Bazısının yeri doldurulur
Kişiliğini kaybetti mi bir kez
Başkalarının etrafında döner durur

Kimi bir gün yaşar, kimi bin yıl mahlukatın
Bin yıllar da geçse sonu gelecek dünyanın
Biz de düşmüşüz üç beş günlük ömrümüzün derdine
Yıldızları bir bir sönerken , bu koca kainatın

Kıymet bilene can ver;
Hem nazını çek
Hem de nazlandır

Bilmeyene de yol ver;
Ne yüzüne bak