Yakup Kiraz Şiirleri - Şair Yakup Kiraz

O çocuklar hep o yaşta kaldılar
Kurşun değdi yere düştü öldüler
Bazısını dar ağcında astılar
Yalan dünya vuranlara kaldı mı?

Çocuktular hepsi genç yaşta öldü

Bakma kasım kasım kasılmasına
Bakma çalım atıp salınmasına
Bakma evine, arabasına
Akşam yatağa girdi mi o da osurur

Bakma ardındaki korumasına

Ateş yanar mıydı odun olmasa
Odun yanar, alev oynar bir zaman
Bitse çalı çırpısı dal da kalmasa
Alev söner,duman tüter her zaman

Kim var eder, kim oldurur baktın mı

Belki de unutacaksınız sabah yediğinizi
Unutamayacaksınız fakat o kır gezimizi
O mutlu , o mesut günlerimizi hatırladıkça
Zaman duracak ,özlem dolduracak gözlerinizi

Belki çalışıp çok büyük adamlar olacaksınız

En iyi problem çözeni doktor yaptık
İçinde insan sevgisi var mı diye bakmadık
En iyi ezber yapanı hukukçu yaptık
Kalbinde adalet duygusu var mı diye sormadık
En iyi matematik bileni mühendis yaptık
Kul hakkından korkanını bulmadık

Önce kuşlarını vurdular memleketin
Sonra dallarını kırdılar
O günden sonra bağımız bahçemiz
Gölge görmedi

Bir gün gelecek

Kimse umursamayacak yaşadığımızı

Azrail bırakmayacak

Elbet bir yol çizeriz kendimize
Kah denizin altından
Kah bulutların üstünden
Hele bir gelelim kendimize
Güneş doğsun da ufuktan

Öleceğimi biliyordum
Sürpriz değildi
Sürpriz olan
Zamanı, yeri ve şekliydi

Azrail gelince
Bekletmez umarım
Acılar çekerken tarifsiz
Ölmekten değil
Ölememekten korkarım