Yakup Kiraz Şiirleri - Şair Yakup Kiraz

Mülk Allahın’dır diyorsun ama, mülktedir gözün
Bir şey bırakmadın ;ne bulduysan sildin, süpürdün
Hani “ihtiyaçtan fazlasını ver” diyen ayet
Neden okuyup uygulamadın yoksa kör müydün?

İpeğe haram diyorsun, güya altın takmazsın

Ne de güzel güldük,
Güldük eğlendik
Yiyip içip gezdik
Pek neşelendik
Ben şimdi gideyim
Uzak yerde ağlayım

Mutluluk;
Neyden gelir
Kimden gelir
Nerde durur
Kimde olur belli olmaz.
Kimini,

Belki de
Nerede arayacağımızi bilmediğimiz için mutsuzuz
Yanımizdan geçip gider oysa koşulsuz
Bıkmışız, usanmışız...
Uzaklarda aramaktan yorulmuşuz

Tasmandan çalıya bağlıysan
Ne kadar havlarsan havla

Ona buna kuyruğunu
Ne kadar sallarsan salla

Özgürdür kır çiçeği
Uçurum kenarında da açsa
Tutsaktır geleceği
Altın saksıya da konsa

Özgürlük; hava gibi,su gibi,güneş gibi gerekli
Sınırsız değil, sınırları belli, ölçülü ve dengeli
Kavurduğunda güneş,taşınca su, kirlenince hava
Irzına geçilince özgürlük de öyle tehlikeli

Ne varsa bana ait alıp yanıma
Son vereceğim esir duygularıma
Bir kibrit çakacağım “ama”larıma
Düşeceğim yollara yalnız başıma

Saldırın diyorsun saldırın
Ardınızdayım ,aldırmayın
Saldıralım iyi de…

Ey kralım oynama bizle
Yıkılacaksın tekmeyle dizle

Padişahım söyle hele tacın, tahtın nic oldu
Bilirim yoktur rahatın senin için güc oldu
Boyun bükmüş çiçeklerin bağın bahçen hiç oldu
Anladıysan güzel emme, inan biraz geç oldu