Yakup Kiraz Şiirleri - Şair Yakup Kiraz

Çektim şarabı da
Bastım narayı
“Hey, senin derdin ne?”
Diyen olmadı.

Gözüm karardı da

Gitti mi tenden canın
Bir önemi kalmaz mevkinin makamın
İster ağa ol, ister paşa,
Er kişi niyetine kılınır namazın

Hiç bir kuş;
karnı doyuyor diye
Kafeste kalmaya razı olmaz.
Onun için özgürlük, en güzel yoldur.

İnsan,

Emekliydi
Zar zor geçiniyordu
Her pazar dönüşü
Elindeki torbaların
Yarısı boştu
Son alışverişinde

Yapacak hiçbir şeyimiz yoktu
Gidecek hiçbir yer
Ve sığınacak hiçbir kimse..
Allah’ımızdan başka

Tutunacak hiçbir dalımız yoktu

Çiktum armut dalina topladum armutlari
Bir opücük vermedun da yiktun ortaluklari
O babanun kızlari da
Ne insanluktan bilur Ne de sevdaluklari

Ayağuma giymedum çıkardum çaruklari

Çizmek gelseydi kaderi elimden
Seni uzakta çizerdim kendimden
Ne görür ne de ismini duyardım
Böyle pişman olmazdım sevdiğimden

Çok güvenme üç gün sürer yokluğun

Kalanlara senden sonra toy ,düğün

Halayın başındaki en sevdiğin

Nice insan var ki otuz olmadan girdi kara toprağa
Sen hala düşünüyorsun yaşar mıyım otuz yıl daha
Pek çoğu ki yakut süslü altın taçlar örüp gittiler
Günleri kıymetliydi boşa geçirmeyip gösterdiler

...
Demek ki ömrümüz boşuna geçmiş
Hesap ortadaymış göz yeni seçmiş
Kurumuş her biri , zaman da biçmiş
Kırk yılın adı var kendisi hiçmiş