Yakup Kiraz Şiirleri - Şair Yakup Kiraz

Emekliydi
Zar zor geçiniyordu
Her pazar dönüşü
Elindeki torbaların
Yarısı boştu
Son alışverişinde

Yapacak hiçbir şeyimiz yoktu
Gidecek hiçbir yer
Ve sığınacak hiçbir kimse..
Allah’ımızdan başka

Tutunacak hiçbir dalımız yoktu

Çiktum armut dalina topladum armutlari
Bir opücük vermedun da yiktun ortaluklari
O babanun kızlari da
Ne insanluktan bilur Ne de sevdaluklari

Ayağuma giymedum çıkardum çaruklari

Çizmek gelseydi kaderi elimden
Seni uzakta çizerdim kendimden
Ne görür ne de ismini duyardım
Böyle pişman olmazdım sevdiğimden

Çok güvenme üç gün sürer yokluğun

Kalanlara senden sonra toy ,düğün

Halayın başındaki en sevdiğin

Dağlar özgürleştirir
Şehir köleleştirir
Dağlarda kuralları sen koyarsın
Şehirde kurallara uyarsın

Olsun bakalum olsun gene çektuk sineye
Bu sene de olmadı belki olur seneye
Kız verduğumuz sözler nereyedu nereye
Gene boyle olursa daha gelmem rizeye

Şu gurbetun yolları karanluktur karanluk

Şu bahçada gül var imiş
ben o gülü neyleyeyim
Kaşı gözü güzel imiş,
ben o yüzü neyleyeyim
Cuma imiş, pazar imiş
ben o günü neyleyeyim

Bir çift sözüm var da, içimde kalsın
Bırak orda kalsın, kaldıramazsın
Kapansın bu defter Mahşere kalsın
Deme ne var ne yok, daha nasılsın
Deme ne var ne yok, daha nasılsın

Kaşı kaşı, sırtını da başını da çok kaşı
Bak bakalım terli midir, kaça çıkmış ataşı
Adamın, zevk-u sefa içerisinde meşk eder
Odunu topla, ateşi yak, sen ancak su taşı