Oldum elimdeki her şeyden,
Anlayamıyorum artık hiçbir şey.
Aldığım nefesten,
Yediğim yemekten,
En önemlisi de hissettiklerimden...
Gece karanlıktı,
Çöktü bünyeme usulca.
Doldu içime derin bir karanlık,
Bir sis bulutu çevirir etrafımı.
Soğuk bir ürperti...
Gelir geçer yüreğimden.
Neler geldi, neler geçti bu hayattan
Biri gitti, bini geldi kimseye aldırmadan
Alıştırır kendini insana şu acımasız hayat,
Darbe üstüne darbe vurur.
Kanatır ruhunu hissetirmeden sana.
Acı dolu bu yaşamdan geriye kalmayacak bir şey,
Tutukluluk yapan silahtaki mermiler gibiydi,
Bir an aklımdan çıkmaya çalışan düşünceler.
Zehirli bir ok gibiydi de...
Yüreğimi parçalayan acımasız hisler.
Hükmetti zihnime ele geçirdi her bir noktayı,
Ne de güzel gelir eski hatıralar gelince aklıma,
Bir damla yaş dökülür sol yanağıma.
Acı tatlı hatıraların izi doldurur yaşamımı,
Unutmaya çalıştıkca kazınır aklıma.
Koca bir boşluk oluştu hayatımda,
Hangisi zordu insan için
Unutmak mı hatırlamak mı
Aklından bir an bile çıkaramamak mı
Yoksa aklının ucundan bile geçirmemek mi
Şimdi çok uzaklardasın...
Fısıldasam sözcüklerle sana,
Duyabilir misin acaba sesimi?
Ya da hissedebilir misin sana olan sevgimi?
Mesafeler her ne olursa olsun...
Sevdiğini başkasıyla görmek mi?
Yoksa ona hiç kavuşamamak mı?
Sadece uzaktan izlemek mi?
Yoksa kalbinde yaşamak mı onu dersin?
Bir menekşenin kokusuyla büyülemesi gibi...
Uzaktan sevmek diye bir şey vardır
Herkes yapamaz onu çünkü ağırdır
Gerçekten seven insan o yükü kaldırır
Karşıdaki onu bilmezse bile
Yürek ister cesaret ister birini sevmek
Gözler buluştu o anda, durdu zaman;
Sustu diller, dünya oldu yalan.
Suyun akışı durdu, zamana hükmetti sessizlik;
Yıprattı durmadan herkesi belirsizlik.
Yıllardır görmediği gözler anlamsız oldu,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!