Yakup Günel Şiirleri - Şair Yakup Günel

Olmayacak bir sevdanın peşinde koştum,
Gençliğimin en güzel yıllarını harcadım,
Sebepsizce yıprandı bu gönül,
Sonu gelmeyen bir yol için.

Aylar yıllar geçti aradan,

Olmuyor artık hiçbir şey eskisi gibi,
Ne yaptığım şeyler ne de düşündüklerim...
Değişiyor günden güne, eriyor her şey gitgide;
Zamanın akışında kayboluyor hasretin esintileri

Yapmam dediğim şeyler geldi başıma,

Hasret kaldı denizler bir damla suya,
Geceler özlem duydu bir parça uykuya.
Güneş kapandı, gökyüzü hasret kaldı bir ışığa.
Ben de göremedim arıyorum seni boyuna.

Özlemek çaresizlikten dökülen parçalar misali..

Parlak karanlıkların arasında kalan bir hayat...
Çırpınıyor bir ışık bulmak için.
Zifiri karanlıkta sinsi bir ışık...
Bulandırıyor zihinleri durmadan.

Karanlık bir yerde ışık aramak gibi,

Bertaraf olmuş duyguların kölesi oldu insan,
Bazen de körü körüne bağlandı sebepsizce.
Unuttu kendini yıprattı durdu,
Zararı ziyanı hepsi de kendineydi.
Kendineydi de fark etmedi bunu.

Puslu bir rüyadan uyanmak gibi delice,
Sıkışmışım dört duvar arasına.
Ruhum müebbet hapis kaderine...
Bir şiir çıktı kalemimden yine.

Mevsimler geldi geçti bu diyardan,

Ben seni bir rüzgarın uğultusunda duydum,
Seni senle değil de yokluğunda buldum.
Binbir düşünce arasında boğuldum.
Olmadığın her bir anımda.

Amansız esen bir rüzgar...

Seni gördüğüm zaman durdu zaman benim için
Aklıma geliyor hep o gülen gözlerin.
Ruhum müebbet hapis olmuş artık sana,
Bu yürek bir hâl oldu yana yana.

Seni düşündüğüm anlarda dolar gözlerim,

Bir ateş düşmüştü gönlüme adeta
Seni gördüğüm o anda
İçimde kopan fırtınaların haddi hesabı yoktu
Gözlerinde can bulduğumda

Sözcükler haykırırcasına dökülmek istiyor dilimden

Saçlarının karası gelir geceden
Kendi gönlümde yer ediniyor inceden
Ah şu güzel gözler gitse zihnimden
Kendimi kaybetmeden önce

Yarası derinden gelir derler ona