ne yapıyorsun?
ben söyleyeyim, geceyle irtibattasın.
ben mi?
Göremiyorsun şaşırma.
miniciğim şu an, okudukların ise zaman ayarlı
gelmeden önce saati kurdum.
tam yanında olduğumda, beni okuyacaksın.
asla kendimi gösteremem, bulamazsın.
saklandım...
belki raflardan seni izliyorum.
belki kalemliğin ardına saklandım.
belki balkon demirlerindeyim
arama, hiç... Bulamazsın.
ne düşünüyorsun, deli olduğumu mu?
değilim ama neden olmasın.
aşık olmakla deli olmak arasında
bir fark var mı?
deli ve ya veli... Deli Ali!
pardon abi!
aslında ne fark ettim biliyor musun?
sana en yakın yerdeymişim zaten.
ve yine ergen edebiyatım.
taşıyorsun beni, benimle geziyorsun.
ne tesadüf!
ama bu kadar yolu geldim,
öyleyse 'b'' planına geçmem gerekecek.
sen uyuyana kadar bekleyip,
saçlarında saklanacağım
ve bingo!
sabah uyandığında saçlarından tutunarak
yüzünün etrafında Tarzan gibi
ve lütfen beni görünce şaşırma...
nasıl yani? kavanoza kapatma beni
ama ben dönmeliydim.
tamam!
senin için bir kaç gün burada kalabilirim.
öyleyse planımı yine değiştirmem gerekli
ve ''c'' planı...
burada kaldığım süre boyunca
zaman ayarlı diğer kelimelerimle...
hayır! saatini söyleyemem.
sen okurken sana bakmak istiyorum.
esir oldum sana sıra sıra ve yine
gözlerinin içinden kendi yansımamı izlemek.
her gün bu kadar güzel olmanın bir yolu var mı?
ben her gün olamıyorum, bazen uzun bir süre
bazen ise yıllarca...
ve sen! Hayır bunu yapma!
sen, aydan ışık topluyorsun
benim için mi?
öyle dedim diye mi?
bir çiçekle konuşmuştum senin hakkında
isim veremem, ama ipucu vereyim;
bir çok kanadı var, bazen insanlar ona soruyorlar.
o bana uzun uzun anlatmıştı, bende söylemiştim.
sevgimiz bir çiçeğin kanatlarını koparmamalı.
bu yaklaşımı senden öğrendim, beğendin mi?
ooppss!
çok meraklı bir canlı daha var...
oda gelip bana bakıyor ve uzun bıyıkları...
normal boyutumda olsam.
onu bir saniye rahat bırakmazdım.
sevmekten bıkana kadar onu severdim.
ama kavanozu sallıyor...
tamam sakinim beni üst rafa koydun.
dönünce
çiçeklerden seni toplamalıyım.
kırlardan dizeler çalmalıyım.
yapma!
doğa bu kadar senle doluyken.
doğadaki senleri yalnız bırakamam.
ama ben hep zaten gözlerindeyim.
ben gözlerindeki o yansımayım
ve her zaman seninleyim.
gözlerindeki bir esirim sana ve hep sana
Kayıt Tarihi : 12.08.2026 02:28:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!