Affın Ayık Sami'si Şiiri - Alper Tunga 3

bana derler ayık Sami!
arkamdan konuşurlar;
fıçıyı içse devrilmez! Derler.
ben, çoktan devrildim... Onlar bilmezler.

affet be Münevver!
ne karpuzu, ne hasadı..

ben efkara yenildiğim için devrildim
Ayık Sami sonsuza kadar efkara boğulacağına
talihsizliğine rest çekmeliydi
Münevver'in kaleminin gözyaşlarını değil!
sevdasını ezberleyip, kaynağını kurutmalıydı...

Kasımpaşa'da tekrar razı olup.
taksiyi sırra kadem sürmemeliydim
makus talihimi oracıkta yenmeli,
o sokakta beklemeliydim.
Affet be Münevver! En çok ben üzdüm seni

bana derler; Ayık Sami! Anlatamadım kimseye
herkes hüznümü bildi, suçumu ben gizledim.
elbet suçumu bilirim. Olsun deme Münevver! Ben;
mor sümbüllerle geldim. Sen seversin...

bir hastane odasına dahi yetişemedim.
ben, hep mi bu aşkın hüznünü sevdim.
sen beni kaç gece, kaç gündüz bekledin.
Affet Münevver! Ben kendi gözlüklerimi silerim.

beni böyle görmeni istemezdim.
af dilememi belki sevmezsin. hatırladın mı?
Karpuz pazarında, kamyon vagonunda
sen ben mor renklerle gelirdin.
bende bu gün mor sümbüllerle geldim