Ya Sonra Şiiri - Mustafa Alp

ya sonra, içimizden gidenler olur bir gün,
ne bir veda bırakırlar ne duyulan bir hüzün.
bir bakarsın aynı yerde, aynı yüz, aynı ten,
ama gönül göç etmiştir çoktan senden, sessizce senden.

ömür dediğin nedir ki, üç günlük bir misafir,
biraz sevinç, biraz keder, biraz da derin fikir.
kimimiz dost arar durur, kimimiz bir sıcak el,
sonunda yalnızlığımız olur bize en güzel yel.

ne insanlar tanıdım ben, sözü altından ağır,
yüzüne gülerken bile sırtında taşır hançer.
bir lokmaya değişilen nice dostluklar gördüm
bir menfaat uğruna satılan vicdanlar gördüm.

ey dünya, sen ne garipsin, ne büyük bir aldanış,
kapına gelen herkese dağıtırsın bir yanlış.
malın, mülkün, şöhretin de sonunda kalır yerde,
kefensiz gelen insanoğlu kefenle gider bir de.

bir sevda düşer gönlüne bahar gibi ansızın,
geceleri yıldız olur, gündüzleri yaz gibi.
sonra bir gün çekip gider, ardına bakmaz bile,
geriye kalan yalnızca bir sızı olur kalpte.

ayrılık dedikleri gitmek değilmiş meğer,
aynı şarkıyı duyunca değişirmiş bütün yer.
bir ismi duyduğun anda yüreğinin ürpermesi,
ve hatıranın gecede sessizce büyümesidir.

içimizden gidenler hiç öldürmez insanı,
asıl yük kalanlarda, asıl yara zamanı.
bir sandalye boş kalınca eksilir bütün evler,
bir kişinin yokluğuyla sessizleşir bütün yerler.

yıllar geçer, saçlara da kar düşer usul usul,
aynalar hakikati anlatır olur kusursuz.
kalabalık sofraların eksilir birer birer,
hatıralar çoğalırken dostlar azalır gider.

bir gün dönüp bakarsın ki gençliğin olmuş masal,
koştuğun yollar uzakta, tuttuğun eller hayal.
ne kadar çok şey yaşamış, ne kadar az kalmışsın,
kendi ömrünün içinde kendine yabancısın.

o vakit anlarsın artık dünyanın sırrını da,
ne kazandığın önemlidir ne de kurduğun rüyalar
insan biraz hasret taşır, biraz yarım bir dua,
biraz pişmanlık yüklenir çıkarken son yoluna.

ya sonra, hesap gününde susar bütün gösteriş,
ne makamın fayda eder ne de bitmeyen alkış.
sorulan tek şey kalırsa vicdanının sesidir,
bu dünyadan giderken ne kadar insan kaldığındır.

sonra Allah bilir artık, ötesini kim bile,
biz geliriz, biz gideriz, döner dünya yine de.
ama içimizden giden o insanlar var ya hani,
ölmezler, ömür boyu taşırız hatıralarını.

✍️