Xalide Efendiyeva Şiirleri - Şair Xalide ...

-quyunun dibinde su işıltısı
bir damla düşer
ve gözlerimde parçalanar - üzün...

Ben bir soru sorsam,
Sen yalan söylesen,
Ben inanmış gibi yapsam,
Yan etkisi'ni,
ya da yandıran etkisi'ni
kim daha çok hisseder?

Ellerini gördüm önce
Böyük... işgüzar...
Başım önümde
Üzüne baxmağa cüret etmedim

Cerrahın ellerini xatırladım

Uşaq vaxtı tez tez yıxılardım
dizim sıyrılardı,
Ellerim yaralanardı,
ya da şüşe keserdi.
Biraz ağrıyar,
sonra unudub oynayan uşaqlara qoşulardım.

Baş alıb getmeye yerim de yoxdu,
Dünya sen olmusan sensizliyinle
Sığındığım ürek yerinde yoxdu,
O da seni gezir, düşüb izinle

Zamanım azaldıqca,
heyata telesirem.
Yeniden yaşamaqçün
Başa döne bilmirem.

Zamanım azaldıqca,

( Yani ebediyyet, yani adımın anlamı)

Her doğum günü hüzün getirir belli bir yaşdan sonra. Zaman keçdikce süreti de artır sanki. Bu gerçekden qaça bilmesen de yaşlandığını ağlın qebul etmir. Çünki, içinde zaman mefhumu yoxdur. Qelbin durduğu yerdedir, durana qeder. Dışında zamanın çekdiyi qaralama resimlerine baxmayaraq, içinde bahardır. İçinde eyni yerdesen.
Yadımdadır, iyirmi yaşım vardı ilk defe beş yaşlı uşaq mene xala (teyze) dediyinde. Heyrete gelmişdim.
Evliydim amma böyümemişdim. Nişan günü, toy günü menimçün növbeti evcik-evcik oyunu kimi gelmişdi. Bu üzden her şeyin gerçek olduğunu anladığımda ağlayıb anamı istemişdim. Durmadan ağlayan "körpe". Anamdan ayrılmağım ağır gelmişdi mene.

Bana bir uzak göster,
Aşka engel olsun.

O uzak uzay olsa bile
sevgi engel/li değil,
İhanet özür/lü,

(Qadın "saçlarını daramadan" yatmaz!!!)

Aynan aydın olsun,
Geceler saçlarını dara,