Xalide Efendiyeva Şiirleri - Şair Xalide ...

Derdimi göz yaşım ile silirem insafın olsun.
Dile gelmez öz÷özümle bölürem, insafın olsun.

Geceler qem otağında, yol açır nem yanağımda,
Ölürem can sorğında, ölürem, insafln olsun.

Açık kalmış,
kalbim ağzıma kadar
İçimde ki sırrın uğultusunu duyar gibiyim
Getirdikçe yokluğun kokusunu rüzgar

Dönüyorum kendi içime, bir bıçak

Qurudu kölgesi
Ekdiyimiz ağacın
Bir cüt ölgem qaldı
Dibindeki skamyada

Saralan güneşin

Kimse yol gelir
Söze bax, kimse yox!
Amma yol? - Gelir!

Gözüm yol çekir,
Gözüme yığdığım

Çektiğin acıların nedenini biliyor musun?
Farkında bile değilsin.

Çünkü acıtmayı sevdin, sevmeği sevmedin.
Peşinden koştuklarının umursamazlığı umrunda değildi
Gözlerinin yerinde ico'su ayarsız bir kamera objektivi,

Qeribe bir soyuqluq
Var idi otağımda,
Qerib idi otağın "beşinci divar"ı da.
El atdım, divardakı
Qoşa düyme hıçqırdı,
Eve çöken zülmetin

Saniyelerdir çalışan
Saniyeler dakikayı uyarır,
dakikalar saati,
Saatler günü.
Geçmişe geçirmek için.
Saniyelerdir bizleri tüketen

Doğul Yeniden

Oyan
güneş doğmadan
doğul yeniden

Yağ yağmurum leysan getir,
Qoy gözlerim neme doysun.
Yağ göylerden ehsan getir,
Qoy üreyim qeme doysun.

Qısalt uzun geceleri,

Adam adam boydaydı,
Getdi, getdi...
dünyanın sonuna doğru,
Nida boyda qaldı.
Ayaqları dolaşırdı,
Önce ayaqları gücden düşdü,