10- Oksijen Sensiz Şiiri - Ali Fırat Dicle

10-OKSİJEN SENSİZ

Sen benim en uzun şiirim, en kısa cümlemsin.
Hayat hikâyemi yazamam, tek bir kelimeye sığdırabilirim ancak...
Sen.

Evet, sen.
Ve sana ait olan her şey benim hayatım.

Aşk, sen kokan bir sabah aslında.
Sabahın ilk ışığı perdeleri aralarken, odanın içine sızan o ılık huzme gibi…
Gözlerimi açtığım anda içimi dolduran, adını fısıldayan o sessiz mutluluk.
Ya yokluğun…
Karanlık sulara düşmüş, yüzme bilmeyen bir adamın çırpınışı.
Nefes almaya çalışırken bile boğulmak, çünkü oksijen bile sensiz yetersiz kalıyor.

Senin adın geçince, kalbim usulca gülümsüyor.
Dudaklarım kıpırdamasa da, içimde bir yerlerde küçük bir çocuk gibi seviniyor.
Bazen bir kelime yetmez,
“sen” diye susar insan.
Sadece susar… Ve o suskunluğun içinde bütün evren sen olur.

Ne çok sevmişim seni, ben farkında değilim.
Anlatamam, yazamam.
Ne bir deste gül sevgimi taşır,
Ne en pahalı hediye,
Ne de en güzel sözler.
Çünkü sen, kelimelerin bile kıskandığı bir mucizesin.

Bak bana sevgilim…
Gözlerimin içine bak da anla beni.
Sözlerle anlatamadığım her şeyi, bakışlarımla sana veriyorum.
Seni sevmek, nefes almak gibi doğal,
Ama sensiz kalmak, nefessiz kalmak gibi imkânsız.

Sen benim en uzun şiirimsin,
Her dizesi yıllara yayılıyor,
Her mısrasın kalbimde yeniden doğuyor.
Ve en kısa cümlemsin,
Çünkü “sen” dediğim anda
Bütün kâinat susuyor,
Sadece sen kalıyorsun.

Seni sevmek,
Hayatımın en güzel hatası,
En doğru yanlışı,
En tatlı çaresizliği.
Ve ben bu çaresizliği,
Ömrümün sonuna kadar taşımak istiyorum.

Sen varsan,
Ben varım.
Sen yoksan,
Ben zaten yokum.

Seni seviyorum…
Bu üç kelime bile yetmiyor aslında.
Ama başka türlüsünü bilmiyorum.
O yüzden sadece tekrar ediyorum,
İçimden, dışından, her yerimden...

Seni seviyorum.
Seni seviyorum.
Seni…

Ve bu sevda,
Ne biter,
Ne tükenir.
Çünkü sen benimsin.
Ben de seninim.

Hep böyle olsun istiyorum.
Sen ve ben…
Üç harf, iki kelime ve bir ömür.

18.03.2014