Vur beni Şiiri - Evren Elvin Köseoğlu

Vur beni...Vur ki kuş kanadı gibi kanatlarım kırılsın.Kırılsın kiArtık sana gelemeyeyim.

Vur beni...Vur ki sana koşan ayaklarımYenilsin.Yenilsin kiYollar seni benden,Beni senden alsın.

Vur beni...Vur ki gözlerimSeni aramayı unutsun.Her kalabalıktaYüzünü seçen bakışlarımKaranlığa karışsın.

Vur beni...Vur ki ellerimAdını yazmasın artık.Her harfinİçimde açtığı yarayaSessizlik olsun.

Vur beni...Vur ki dilimAdını söylemeye utansın.Suskunluğum,Çığlığımdan daha yüksek olsun.

Vur beni...Kalbimin tam ortasından vur.Öyle bir vur kiSevda benden vazgeçsin.Ben değil,Aşk beni terk etsin.

Vur beni...Yıkılacaksa umutlarım,Senin ellerinde yıkılsın.Çünkü en ağır acılarSevdiğinin avuçlarında büyür.

Vur beni...Ama sakın dönüp deYaralarımı sarmaya kalkma.Çünkü en çokYarayı açan elin şefkati acıtır.

Vur beni...Son nefesime kadar vur.Öyle bir vur kiİçimde senden kalan ne varsaRüzgâra savrulsun.

Vur beni 

Vur ki...

Artık sen diyen bedenim 

Son bulsun.