Viraneler Şiiri - Kasım Kobakçı

Şiddetli esiyor sert rüzgarlar,
Artık coşmuyor derin deryalar,
Düzenler yıkık, çökmüş binalar,
İnliyor durmadan ulu dağlar,
Kargalar tünüyor viranelerde.
*
Feryat basıyor gerçek sevenler,
Gaflet içinde sırrı bilenler,
Yola bakıyor çekip gidenler,
Kanlı yaşları yüzden silenler,
Kargalar tünüyor viranelerde.
*
Şarkı suskundur, seda yayılmaz,
Derde çareler asla bulunmaz,
Yollar kapalı, hedef vurulmaz,
Derin uykular elbet bozulmaz,
Kargalar tünüyor viranelerde.
*
Gençlik ateşi anlıktı bitti,
Baba şefkati toprağa gitti,
Zalim adamlar neşeyi itti,
Umut ışığı kaybolup yitti,
Kargalar tünüyor viranelerde.
*
Yıkık topraklar, tükenmiş orman,
Şiddet rüzgarı savurur harman,
Hain beyinden kazınmış ferman,
Hasta bedende bitti son derman,
Kargalar tünüyor viranelerde.
*
Ademin bağrı dertle kavrulsun,
Acı anılar göğe savrulsun,
Hain düşmanlar tozda yorulsun,
Namlu sustukça sular durulsun,
Kargalar tünüyor viranelerde.
*
Yollar yıkıldı, izler bulanmış,
Güller solarken al kan boyanmış,
Masum insanlar korkup uyanmış,
Kırık yürekler taşa dayanmış,
Kargalar tünüyor viranelerde.
*
Sonsuz acılar ansız bitecek,
Zalim gölgeler mutlak yitecek,
Şerrin tohumu kökten gidecek,
Temiz ruhumuz nura yetecek,
Kargalar tünüyor viranelerde.