Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Hazırcı Olan Çalışıpta Aşınmaz,
Kendinden Başkasını Düşünmez,
Böyle bir Dünyada Asla Yaşanmaz,
Kendine Kul Köle Arar İnsanlar.

Hakkı bilenler Vay Nefsim Demez

Kendini Akıllı Sanan Saftirik


Arada Bir Kemik Koklar Mırıldar,
Çıkarına Ters Düşersen Hırıldar,
Aklı Sırada Arada Birde Zırıldar,

Kendini Aslan Zanneder




Çıkar Uğruna Seni Satar,

Kendini Beğenmiş Şu Çulsuza Bakın



Bir Zamanlar Aç Aç Davar Güderdi,
Ağlardı Sızlardı Asla Bitmezdi Derdi,

Kendini Bir Pok Sanan İnsan Çok

Giderler İddiayla Koşarlar Yarışla,
Hiç Birininde İşleri Olmaz Barışla,
Oldum Delisi Olur Üç Beş Kuruşla,
Kendini Bir Pok Sanan İnsan Çok.

Kendini Bir Şey Sanar Uyuzun Dölü

Kendini Boş Yere Yormuşsun Anam

Haline Şaşırdım Nedendir Niye,
Sadece Bir Tane Kızım Var Diye,
Ölümüne Göğüs Gerdin Her Şeye,
Kendini Boş Yere Yormuşsun Anam.

Kendini Dev Aynasında Görenler Çoktur



Sen Kimsinki Önce Utan Diyorum Utan,
Herkes Bunu Çam Şeytanı Biliyor Zaten,

Kendini Dev Aynasında Görüyor İtler

Kağnının Gölgesini Kendinin Sanan,
Can Dostda Olsa Türk Değil Yunan,
Akşam Gölgesine Bakıpta Aldanan,
Kendini Dev Aynasında Görüyor İtler.

Kendini Gurbete Attı Yiğidim


Nedense Haklı Çıkar Her Şeyde,
Akıl Almaz Keyfe Bakın Şu Beyde,
Şimdi Tek Başına Yaşıyor Köyde,