Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Altındaki yıllanmış yetmişlik taka,
Muavyenin dölünden çekeriz yaka,
Rezildir kepazedir değildir şaka,
Kovdum Ama Yine Geldi Şerefsiz.

Arsızdır utanmak nedir hiç bilmez,

Yine Şafak Söktü Anadoluda




Zile İlçesi Çayır Köyüne Rota,

Yirminci Yüzyılda Çağ Dışı Kaldık



Gidende Gelende Hancıdır Hancı
Kendi Vatanımızda Olduk Yabancı,

Yirminci Yüzyılın Türkiyesinde



Hırsız Hırsızın Yaylasında Yaylıyor,
Aç Köpekler Leş Başını Boyluyor,

Yobaz Bu Dünyayı Kendinin Sanar


Dinin Gölgesinde Kendini Yaslar,
Yalan Söyler Çok Bilmişlik Taslar,
Sarıklı Cübbeli Odun Tipli Kalaslar,

Suçlu iken suçun üstüne çıkan,
Diri diri otuz yedi İnsanı yakan,
Sonrada seyredip geriden bakan,
Kof kafalı yobaz Dinden anlamaz.

Özenti gösterişli ibadet yapan,

Biz sevgi ekeriz sevgi Dikeriz,
Vallah Bize Dokunanı Yakarız,
Bin dörtyüz Senedir Hale Çekeriz
Bizden Uzak Dursun Yobaz Sürüsü.

Bu Yobazlar Anlaşılmaz ne Poktur,

Kim istemez bu Dünyaya gelmeyi,
Gelip görüp yaşamayı ölmeyi,
İnsanlar birbirine takar çelmeyi,
Şaşırdım Bu Hale Yok Derim Artık.

Güneş olsa kimsenin üstüne doğmaz,

Yoksa Anlının Akı Ne Bilir Terazi Hakı

Hain Haylaz Herkese Kin Güdenin,
Mal Mülk Para Pulla Nispet Edenin,
Ta Doğuştan Yanlış Yollara Gidenin,
Yoksa Anlının Akı Ne Bilir Terazi Hakı.

Yoksulluğa Terk Ettiler Milleti


Sadece Kendini Mutlu Kılarak,
Kanun Hükmünde Karar Alarak,
Ne Diyemki El Altından Çalarak,