Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Dünyaya Kıymet Bilmezler Dolmuş,
Aç Gözlüler Çareyi Çıkarda Bulmuş,
İnsanlar Bir Acayip Değişik Olmuş,
Doğru Dürüstler Hep Unutulur.
Şerefsizler El Üstünde Tutulur.

Şerefsizler Güzel Kıymeti Bilmez




Diyemem Cahiller Özünde Pişmiş,

İyi İnsanlar Kem Gözlerde Hordur,
Aslında bilinen bir Gerçek Vardır,
Yaşamak hainle Uğraşmak Zordur,
Şerefesizlerin Çok Olduğu Dünyada.

Ezeldende böyledir değildir Yeni,

Şerefsizler İyilikten Anlamaz

Tabiki Herkes Kimliği İle Hür
Ben Gördüm Yaşadım Birebir,
Yanlış Yapsada Dilemez Özür,
Şerefsizler İyilikten Anlamaz,

Şerefsizler Kendini Nimetten Sayar

Hemde Utanmadan Topluma Çıkar,
Şeytandan Çok Öte Sakarmı Sakar,
Kasılıp Böbürlenip Yüksekten Bakar,
Şerefsizler Kendini Nimetten Sayar,

Şerefsizler Mal Mülküme Göz Dikti

Soytarı Arsızla Uğraşmak Çok Güç,
Kim Olursa Olsun Bu Gözümde Hiç,
Ne Diyem Dostum Üç Beş Tane Piç,
Şerefsizler Mal Mülküme Göz Dikti.

Birileri birine diyorki İlah,
Hak yiyenden İlah olurmu salak,
Konuşmaktan aciz yalakçı yalak,
Şerefsizler Beni Sinir Ediyor.

Haşa Ağasına Peygamber diyor,

Aç Gözlü Olanların Çıkar Olur Yasası,
Belli Eder Üç Kuruşluk Okey Masası,
Bilinen Bir Gerçek Vardır İşin Esası,
Şerefsizler Çoktur Bizim Toplumda.

Hak Etmediği Malın Üstüne Yatan,

Dız dız eder durur sivri sinekler,
Pekte çoktur iki ayaklı inekler,
Can sıkıyor iki ayaklı dönekler,
Hal kalmadı Şerefsizler Yüzünden.

Sadece doğruluk dürüstlük işim,

Şerefsiz Nanköre Kula Kul Derim