Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Dünya bizi deli divane etti,
Gelenler geldi gidenler gitti
Akıl almaz bu iki kapılı hattı,
Kimi Gelir Kimi Gider Dünyadan.

İyi şeyler yapta adından andır,

Kendisini çıkmaz nefse salanlar,
İki yüzlü iki ayaklı yılanlar,
Ölenleri örnek almaz Kalanlar,
Kim Kaybetmiş Ben Kazanam Dünyayı.

Çırpınırım kimse duymaz avazım,

İnsan Ölür Ama İnsanlık Ölmez,
İnan Bu Durumu Her İnsan Bilmez,
Gidenleri Saysan Sayıya Gelmez,
Kimler Geldi Geçti Çayır Köyünden.

Olsan Nolur Mal Mülk Pullu Paralı,

Neler duydum neler boş Kem Dillerce,
Mal Mülk Hoştur Dünya Baki Kullarca,
Belki Kat Tirilyon Belki Asır Yıllarca,
Kimler Geldi Kimler Geçti Bu Yoldan.

Ölüm haktır Çile Geçim bir Yandan,

Kendini Bir Pok Sanan İnsan Çok

Giderler İddiayla Koşarlar Yarışla,
Hiç Birininde İşleri Olmaz Barışla,
Oldum Delisi Olur Üç Beş Kuruşla,
Kendini Bir Pok Sanan İnsan Çok.

Kendini Bir Şey Sanar Uyuzun Dölü

Kendini Gurbete Attı Yiğidim


Nedense Haklı Çıkar Her Şeyde,
Akıl Almaz Keyfe Bakın Şu Beyde,
Şimdi Tek Başına Yaşıyor Köyde,

İçide dışıda hep doludur Hile,
Böylesi Reziller Her Yerde Çile,
Üç Kuruşluk denen Oyunda bile,
Kendisini Belli Eder Dürzüler.

Hainlerin arılar soksun Diline,

Kepaze Olmak Kolay Dürüst Olmak Zor



Bu Dediğim Para Pul İle Satın Alınmaz,
Dürüstlük Her İnsanda Asla Bulunmaz,

Kendini Akıllı Sanan Saftirik


Arada Bir Kemik Koklar Mırıldar,
Çıkarına Ters Düşersen Hırıldar,
Aklı Sırada Arada Birde Zırıldar,