Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Beni Bu Dünyadan Silmek İstemiş

Sade Kendi Nefsinin Carına Yetti,
Gerçeği Söyleyince Kardeşlik Bitti,
Ne Var Ne Yok Mirasımı Gasp Etti,
Beni Bu Dünyadan Silmek İstemiş.

Hey Dostum kendini Hiç Görme Ayda,
Gerçek Asalet Kalpte Değildir Soyda,
Kimseden Kimseye yoktur bir Fayda,
Beni Benden Başka Düşünen Olmaz.

Şerre yoluna değil Doğru Yola Giderim,

Hayırlı Evlata Bu Canım Heba,
Hain Evlat Ben Babayım Baba,
Bana Karşı Tavır Nedir Bu Çaba,
Beni Kendinize Düşman Ettiniz.

Gün Geçmez Namert Eli Öperek,

Yolumuz Ehlibeyt yolundan gelir,
Sağ değil Alevi Solundan gelir.
Bunu bir ben değil cümle alem bilir,
Sen beni yolumdan döndüremezsin.

Beni Evinden Kovan Öz Kardeş

Kardeş Diye Güvenmektir Hata,
Sus Demedi Küçük Şimir Kavata,
Kardeş Değilde Düşmandan Öte
Böyle İnsandan Olmazki Sırdaş.

Anamdan çok sana geçti emeğim,
Zehir olsun Hakkım olan yemeğin,
Bundan sonra sana yapmam eğilim,
Beni Görür Tersini Döner Suratsız.

Bir zamanlar benden iyisi yoktu,

Benim bu Halimi Hiç Kimse Bilmez,
Ne Yapsamda İçimdeki Aşk Ölmez,
Yüreğim Yanar Yüzüm Hiç Gülmez,
Koca Dünya Cennet Olsa Ne Yazar.
Beni Hasta Eder Senin Yokluğun.

Fani dünya sana geldim yerleştim,
Mecbur geçim telaş derdine düştüm,
Gördümde geçirdim özüme piştim,
Dostluğa sıkıca sarılan benim.

Zalimlerse masumlara hükmetti,

Benim Bu Topluma İçim Açılmaz


Kimi Boş Boş Bol Keseden Atar,
Mazlum Hakkının Üstüne Yatar,
Geri Döner Can Dostunu Satar,

Her yerde söylenir Dilde,
Allahın Emridir Değildir Elde,
İkibin yirmide ondört Eylülde,
Garip Geldi Garip Gitti.
Benim Halam Benim Halam.