Veli Şen Şiirleri - Şair Veli Şen

Düşmesin kapkara toprağa bir katre acı
Yıkar cümle alemi nihayetsiz fırtına
Yere batsın galesiz, kirlenmiş makam tacı
Kır Doğanım uzanan tüm elleri yurduna.

Yanar kadim millet ciğerinde od olmadan

Benim yuvamı çekip çevirirken saçları aklaşan
Sevdası gençliğimden beri gönlüme ağaç gibi kökleşen
Sigaram gibi her nefeste ateşi biraz daha yaklaşan
Kara Leyla'm bil ki beni sensin yakan da söndüren de...

Sonsuz hoşgörünle sensin hatırlatan Rabbim'i

Soysuzlar serbest, memlekette bağlı taşlar
Köpek desen hakaret olur güzel hayvana
Adaletin bittiği yerde acı suskunluk başlar
Şeytanın bile dili tutulur, der yazık vay bana.

Bazen kalır tek bir çare, tek yol yağlı ilmek

Ben ki efendiler emsali köylüyüm
Çarıkları tozlu, elleri nasırlı
Aslıma bakarsan kalender huyluyum
Ama sözleri keskin, ağır, tesirli.

Çamuru gönlünde değil paçasında

Sabaha doğru uyandığımda baba ocağında
Kara bir şey gülümsüyordu annemin kucağında
Kıskandım, nereden geldi şu pastırma sıcağında
Bu kadar çok seveceğimizi ne bilirdik Kürşat.

Huzurla uyusun diye yıllarca beşiğin salladım

Devir olmuş namerdin yuvası
Harç yok ki içinde tutsun sıvası
Yalan akar taşmış gari kovası
Post delinmiş acıtır babam.

Badem çıkar kılı, varın bıyığı soyun

Dans eder yeşille mavi, dağlar denize paralel
Sinop sende bir ömürlük anı ve dost biriktirdik.
Hiç rahat durmasa da ne lodos ne çılgın karayel
Gönül defterine kuzeyin incisi diye not iliştirdik.

Elektrik, su kesilse de, güzel muhabbeti kesilmez

Görününce ecel onlarca saf, günahsız ömre
Kan bulaştı bundan bihaber kapkara kömüre
Kor olup yakınca gönüllere düşen cemre
Yüreğimiz konuştu ya, diller bir olup sustu.

Soma'da kavurarak başladı feryat-u figan

Koyunca kuyumcu terazisine koskoca çuvalı
Kırıldı indi aşağı yeknesak granitten tezgah
Gıdıklandı yalanlarla sağır sultanın bile kulağı
Artık al birini vur ötekine, al takke ver külah.

Bu dehr-i fânide mahkeme kadıya mülk değil

Bizim semada yağmur yağıyor bu mevsimde
Senin ise bombalar çocuk, küçücük şehrinde
Müslümanlar uyuyor kendi zevki sefası derdinde
Sana mahşerde bakacak yüzümüz yok ki ey mazlum.

Onların yaptığı sabunların mis (!) kokusu bedenimizde