Veli Pan Şiirleri - Şair Veli Pan

Bitkin ve yorgunsun
Bu ne hal arkadaş
Şişmiş göz kapakların
Gözlerinde yaşlar
Söyle bana arkadaş
Seni ağlatacak ne derdin var

Yıllar var ki selamın gelmez bu yana
Söyle canım dargın mısın bana
Çok mu kırıldın gülüm anlatsana
O güzel günleri bir hatırla
Hala sana vurgunum haberin ola
Sen yoksun yanımda

Sere serpe uzandın mı bir ağaç altına
Yastığın oldu mu sevdiğinin dizi
Hiç oldu mu saçlarında güzelin eli
Gördün mü sürmeli gözleri

Oturdun mu bir deniz kenarına

Yıl bindokuzyüzdoksanüç günlerden yirmi yedi Temmuz
İzmir’den gelip başlamıştım İstanbul ‘daki görevime
Selefim Şube müdürü arkadaş ayrılmıştı Şubeden
Genel Müdürlükten geçici gelen Cahit Şenköylü arkadaşla
Yaptık devir-teslimi
Tanışmaya başladım memur arkadaşlarla

Geldi Aralık ayı sonbahar bitik
Başladı kış mevsimi ay Aralık
Bu ayda başlamıştı kırgınlık
Yaşıyorum sensiz içim buruk
Ruhumda bir darlık
Yediğim içtiğim tadımlık

Yaz diyorsun bir şiirde bana
Yazmak istiyorum ama
Anlatacak kelimeler arıyorum
Duygularımı hissettirmek için sana
Öyle kelimeler bulmalıyım ki
Ne bir eksik ne bir fazla

Bu sabah başka gördüm kendimi aynada
Ne zaman ağardı bu saçlar benzim solmada
Daha dün gibi nasıl canlı bakardım dünyaya
Anlımda oluşan çizgiler gözükür oldu bana
Konuşmaya başladım aynadaki adamla
Arkadaş seni bu hala sokanı anlatsana

Azalıyorsun güzelim azalıyorsun
Anılar birer birer gidiyor aklımdan
Özletip yalvartmaksa amacın
Yanılıyorsun
Çevremi seyrediyorum
Sensiz de varmış başka bir dünya

Çalışır durmadan
Hiç mi yorulmazsın be adam
Sabah gidersin evden
Terin çıkmış sırtından
Bitkin gelirsin eve akşamdan
Ne iş yerinde ne de evde

Eski günler düştü aklıma
Erken kalktım eskisi gibi düştüm yollara
Metrobüs ve tramvayla vardım
Eminönü meydanına
İlk uğrak yerim Şubem Bakçekapıya
Şube dönmüştü viraneye