Veli Pan Şiirleri - Şair Veli Pan

Saçlar dağınık beniz soluk
Ferler gitmiş gözler donuk
Çoluk çocuk sıska ve alık
Yaşıyor işçi köylü memur…
Diyorsun Allah versin sağlık
Kuldan utan Allahtan kork

EMEKLİ

Ah be emekli, perişan ve garip,
Sefa’ da olan o, çaresiz kalan emekli.
Torunundan kaçar, tatili unutur,
Borç içinde debelenir, gözden ırak durur.

Düşündüm yıllar sonra
Ne heybetlisin Erciyes dağa
Hiç bitmez kar var hep başında
Sis ve dumanında bir başka
Ne hikâyeler duydum senden yana
Genellikle fıkralar adanmış sana

Uyanır uyanmaz sarıldım telefona
Nedenini anlatayım gülüm sana
Gece sanalda dolaşırken bir arkadaşlık geldi bana
Arkadaşlık talebi senin adınla
İnanmadım senin hesabın zaten vardı ya
Bir not geçtim sana

Nerden çıktın karşıma
Kastın neydi bana
Öyle bir baktın ki
Can mı dayanır buna

O bakıştan beri

Esmerim yok mu senin işin
Her gün can alıyor bakışın
Ben seni gündüz beklerken
Akşamları çıkıyorsun karşıma
Niçin

Ezilen dost.

Bir dünyada yaşıyoruz, adalet arayışı içinde,
Eşitlik ve özgürlük, hedefimiz hep bizde.
Senin sesin duyulmalı, derdimiz olmalı hep,
İşte bu şiirde, sana bir söz söylemek istedim sevgili dost

Bak arkadaşım garibanlara
Yaşıyorlar bir curcunada
Bak gülen var mı?
Sinirleri hep hoplamada
İşleri güçleri koşuşturma
Üstüne üstlük zulümler

Yorgunum halsizim
Bir garibim bu akşam
Bir mesaj aldım dosttan
Diyordu dardayım derdime derman
Dedim farkı yok bu garibinde senden
İçince bir duble meyden

Çabuk oluyor bugünlerde
Gecelerimin sabahı
Kirpiklerim çığ düşmüş gibi
Gözlerim nemli
Tanımaz oldum kendimi
Aynalar düşman sanki