Veli Pan Şiirleri - Şair Veli Pan

Yine düştüm yollara
Attım kendimi dağlara
Yağmur yağıyor Istrancalara
Gözyaşlarım katılıyor yağmura
Düşünüyorum ne oldu bana
Bu bayramda neden düştüm yollara

Zordur dostum yalnızlık
Anlatmak çok zor içinde bir boşluk
Düşüncelerin bile fazla sürmez bir anlık
Bir şeyler anlatmak istesen de etrafın yalnızlık

Geçiyor günler haftalar aylar
Farkında mısın dostum
Kaç oldu geçen yıllar
Birer birer kayboldu o eski dostlar
Ağaçlarda kalmış tek tük sarı yapraklar
Bizlerle benzeşiyor ağaçlar

Dillerin keskin bıçak yarası
Bakışların silah kurşun yarası
Sen yoksun ayrılık yarası
Bağrım yanık gönül yarası
Çok fazla gurur aşk yarası
Bitmez bende kalp ağrısı

Yıllar sonra karşılaştık
Konuştuk ayaküstü
Anlattı kısa kısa geçen günleri
Gözlerinde gördüm kederi
Benim gibi yaşıyordu pişmanlıkları
Belli ediyordu o kara gözleri

Canım dedim bugün ona
Canın çıksın der gibi baktı bana
Ara sıra böyle olur ama
Tutkuyla sever beni daima
Bu gün anlamam gerek onu
Yüksek çıksa da ses tonu

İsyan ediyorsun içinde garip bir duygu
Kıraç toprak ta doğmuşsun
Adın okunmaz derler köylü bu
Çalışır çabalarsın nafile
Yüz adım önde başlar onun çocuğu
Diyorlar isyan etme alın yazın bu

Haydi insanoğlu
Gel kuralım yeni bir dünya düzeni
İçinde sen ben o hepimiz olmalı
Siyahı beyazı sarsısı
Var mı fark insanoğlu hepsi
Birdir hepsinin atası

Git git eski yıl, hoşça kal diyemem inan
Kan gözyaşı elem doluydu her an
Her sabah bir olay, her akşam bir hüzün
Dostlarım, nasıl bir yıldı kan gölüydü dünyan
Hoş geldin yeni yıl, insanlığa umut ol

Ayrılırken o bakışı
o gözlerdeki hüznü
Seven unutur mu?
Yıllar geçti unuttum mu sandın

Daha dün gibi