Veli Pan Şiirleri - Şair Veli Pan

Sanmıştım ki sen benim son durağım
Çekip gittin habersiz yandı yüreğim
Şimdi senden çok uzağım
Sanmıştım ki sen benim son durağım

Şimdi bu sözlerim kar etmez

Yine gördüm düşümde seni
Ardı ardına sıralıyordun sitemleri
Ne çok sevdiğimi bilmez gibi
Ettiğin sitemler yaraladı sinemi
Ah güzelim çözemedim ayrılığın sebebini
Bu aşk bu hasret öldürecek beni

Attım kendimi yine Büyükçekmece sahile
Ağır ağır yürüyorum dalmışım düşüncelere
Gelirken gördüm otobüsler dolu yine
İçimde bir sızı bak herkes gidiyor işine
Dedim bu saatte burada işim ne
Emeklisin arkadaş iş düşünmen beyhude

Duydum ki atıp tutmuşsun ona buna
Ne diyeyim artık sana
Gerçi hiç dost gibi olmadın arkadaşlarına
Oyunun kuralları gereği olsalar da aynı ortamda
Farkındaydım bambaşka hayallerin vardı orada
Gücün ve bilgin yetmezdi gerçekleştirmeye bunlara

Dostum ne bu hal böyle
Yorgunluk bıkkınlık yapışmış üstüne
Akbabaların gözleri hep üstünde
Çalışır çabalarsın yaranamazsın bile
Verdiği asgari ücret bak şu densize
Üstüne üstelik konuşur ha bire

Kara gözlü suna
Meftunum sana
Koyma beni gama
Ölüyorum sana
Gir koluma
Gidelim kordona

Gözlerimde canlandı askerlik günleri
Yıl bindokuzyüzyetmişsekiz Nisan ayı
Polatlı Top ve Füze okulu
Dediler oldun okul onbirincisi
Onuncu olamayınca çektik kurayı
Görev yeri 10.Piyade Tugayı

Oniki yaşında teslim ettiler sana
Hiç ayrım yapmadan üç çocuğunla
Birde bana
Of demeden baktın Hala
Hakkın ödenmez senin
Ne zorluklarla okuttun bizi

Çekti hatıralar koyuldum yola
Bu Pazar buldum kendimi Telli Baba’da
Dualar ediyor insanlar teller toplanmada
Dualarımın öznesi sensin hep aklımda
Beraber kaç kez geldik güzelim hatırla
İnanırdık Telli Babanın tılsımına

Bir gün akşam işten geldim eve
Çocuklarım karşıladı beni
Bir istekleri var benden bakışlarından belli
Büyük kızım her zaman diğer ikisinin temsilcisi
Baba dedi Mehmet Tren istiyor.
Şaşırdım ne treni