Vehbiye Yersel Şiirleri - Şair Vehbiye Y ...

Yıkma dost kalesini, hiç kimseyi görme hor,
Yapayalnız kalırsın, dostsuz işin olur zor.
İnkar erme aslını, soy sop sorulmaz orda,
Amelin aklar seni, gerçek dostluklar orda.

Dünya malına tapma, hepsi burada kalacak,

Kendine gelemedin,anlamadın hatanı,
Deve kuşu gibi hep kuma gömdün kafanı,

Biraz merhametli ol,adil ol,azıcık düşün,
Düşün devran dönerse,bozuluverir işin,

Çok zekiyim,diyorsam inanmayın,

Ahmaklıktır,benim hep yaptıklarım

Bazen,düşünmeden,hareket ediyorum.

Yaradana secde eden bu ağaç,
Tefekkür et,iyice gözünü aç.
Ağaç kadar olamadık odunuz.
Cehenneme kadar gider yolunuz.

Çevreyi süsler,heyelanı önler,

Dünya ve ahirette sen bir fakirsin,
Mülk mal Allahın,sen bekçisin,
İdrak etmen gerek,aciz bir kulsun.

Tevekkül et,Allaha dayan.
Rızık sevdasını çıkar aklından,

Para

Aramıza girdin huzurdan kalmadı eserYuvamızda kalmadı sevgiye saygıya yer
Sevgiler nefrete dondu hep senin yüzünden
Değer miydi senin için bu hallere düşmek

En güvendiğim kişi beni sırtımdan vurdu,
Aynı yerde karar kıldı,yalan söyledi,durdu.
Sanki oturduğu semt,doğduğu ana yurdu,
Kopamadı bu semtten,başımı taşa vurdu

Bu inadı yüzünden,çocuklarım dağıldı.

Seni candan sevmiştim,çok güvenmiştim sana,
Beni hiç anlamadın,huzur vermedin bana,
Mutluluğu ben sende,sense parada buldun,
Bir pula sattın beni,değer vermedin bana.

Yumruğunu başımda hissediyorum her an,

Gözyaşlarım gene aktı,seni böyle görünce,
Akıl kalmıyor başımda,sizi hasta görünce,
Neden bu kadar sevdim sizi gönlümce,
Keşke sevmeseydim,bu kadar delice.

Yüzünüz hiç solmasın benim gonca güllerim,

Kantar durağından bindim otoya,
Bastım kartı ama,düştüm ortaya.
Gençler hep oturmuş,bakmaz yaşlıya,
Sakatlara ayrılmış ön sıralar,
Yaşlılar ayakta,oturan gençler.