Vehbiye Yersel Şiirleri - Şair Vehbiye Y ...

Gecenin sessizliğini bozar tık taklar
Gayretli insan misali çalışır saatler,
Geçen zaman değildir.tükenen ömürler.
Lakin seviniriz.,farkında olmadan bizler.

Sessiz gecelerde,hesap başlar nefsimle

Sabah oldu güneş aydınlattı her yanı
Bir bir taşınıyor çalışanlar işlerine
Bismillah diyerek açarlar kepenkleri,
Allahın bereketi dolsun keselerine

Çalışma,iş insanları hayata bağlar

Eller yuvasında,rahat yaşarken,
Bizleri öldürdün sebep yok iken,
Suçumuz nedir bir bilebilsek,
Üzülmezdik apaçık suçlu olsak.

Yıllardır sabrettim yola gelirsin,

Bugün sokağa çıkmak istemedim,
Pencereden,çiçeklerime baktım,
Renklerini, solmuş, kurumuş gördüm.
Soluğu balkonda aldım,suladım.

Sularken onlarla konuştum,sevdim,

Dostunu düşmanını tam anlamayan,
Düşünmeden konuşan saf arkadaşım,
Gören gözlerin,duyan kulakların,

Konuşan dilin ben olmalıydım,
Yalan almış yürümüş,insanlar riyakar,

Kabuğundan yeni çıkmış bir kuş gibiyiz
Adice düzenlere aklımız hiç ermez,
Başkasından zarar görsek,ezilsek bile,
Aklımızın kıyısından geçmez,hile.

Hangi akla hizmet ettin girdin bu işe,

Hayır da,şer de Allah’tandır,şüphesiz,şeksiz,
Alnımıza yazılanı,silmemiz imkansız,
Musibetleri,kuldan bilmez inanan kişi,
Belalara rıza göstermek,sabır işi,

Düz değil hayat yolu,inişi,yokuşu var,

Bana samimi yaklaş,seni candan seveyim,
Her an kaçarsan benden,ben ne yapayım,
Beni çok sevdiğini,ben nasıl anlayayım,
Her zaman suskunsun,kafanda bir fikir var.
Sırrını çözemedim,nedir senin düşüncen,
Nasihat dinlemez,,bakar bakar görmezsin

Sana anlatamadıklarımı kağıda döktüm,
Kağıt,kalem elimdeyken seni unuttum.
Beni çok yordun,acımadın,yumuşamadın,
Kulakların sağırlaştı,sesimi duymaz oldun.

Yola getiremedim seni,uymadın bana.

Aramıza girdi kara bulutlar,
Ne yağmur getirdi, ne yağdırdı kar,
Sana bel bağlamam, bir hataydı yar.
Elimden tutmadın perişan ettin.
Yollarda elele dolaşamadım,
Seninle dolu dolu yaşayamadım.