Vehbiye Yersel Şiirleri - Şair Vehbiye Y ...

Balkondaki sesiniz teselli etti beni,
Yuvanıza baktıkça düşünce alır beni,
Küçücük gaganızla nasıl taşındı çöpler.
Ne zaman kurdunuz,bu güzel düzeni,

Kaç kuşak çıktı, yumurtadan,uçup gittiniz.

Kriz herkesi vurdu, zengini ve fakiri.
Kimi sütün kaymağını yedi kimi suyunu
Krizde de çöplerden ekmek eksik olmuyor
Çünkü katıksız ekmekle karın doymuyor

Fakirin parası ancak su ve ekmeğe yetiyor

Ben de derim ki,İsteme insanlardan medet,
Öz kardeşinde bazen, bulamazsın merhamet.
Seni yaratan’dan iste,dua et ve sabret.
Darda bırakmaz seni,haline daim şükret
29.02.2009
Vehbiye Yerael

Kin, sevgi ve nefret gibi duygular
Karıştı birbirine kalmadı karar
Ne bir iz,ne bir kıpırtı yok artık,
Sevemem artık, önümde set var

Hayalimde yer etti tüm kötülükler

Kafeste aynasıyla dövüştü durdu
Kapağını açtım odaya saldım
Bir iki tur yaptı kafese girdi
Sesi kesildi demek ki yorgundu

Aynanın karşısına çıktı tüneğe

Muhannetle işim olmaz,
Yaptığına akıl ermez,
Eli dursa dili susmaz
,Muhannetten koru Rabbim! ..
07.01.2012

Muhannetle işim olmaz,Yaptığına akıl ermez,
Muhennetten koru Rabbim! Eli dursa dili susmaz,

07.01.2012

Vehbiye Yersel

En muhtaç olduğum anda,seyirci kaldı
Acılarımla bıraktı,ortadan kayboldu.
El gibi davrandı,beni başından savdı.

Bir şey olmamış gibi,kendinden emin
Konuşmaya çalışıyor,samimi ciddi,

Öğle namazında camiye gittim,
Yağmur hafif, hafif çiseliyordu,
Buz kesti ellerim, ayaklarım.

Bir genç kızın eline dokundum,
Onun elleri de buz gibiydi.

Bence siz durmadan tatlı tatlı esen bir meltem yelisiniz,
Her sabah uyanınca benden tarafa da gülümser misiniz?
Sevgiyle dopdolu duygu yüklü muhteşem bir kadınsınız.
Ömrünüzce bir gün bile solmasın gönlünüzdeki baharınız.

Ben sandığınız gibi meltem değil,poyraz gibi eserim.