Vehbiye Yersel Şiirleri - Şair Vehbiye Y ...

Yaşamak, nefsimize hizmet değildir,
Aile fertlerinin hakkı,hukuku vardır,
Rızkı veren Allah tır,idaresiyse bizde,
Rahmet,lütuf,merhamet 0nda,hinlik bizde
,
Yüce Allah herkese bir kısmet ayarlamış

O kafeste masum hayvan.
Arzularını,bilmiyorum,
Ne istediğini anlamıyorum.
Öttükçe yem.su veriyorum.
Ben de onun gibi yaşıyorum

Yalnız yaşayanlar bulmaz arkadaş,
Yemek sofrasında zehir olur aş.
Daim gözlerinden eksik olmaz yaş,
Dostun selâmından mahrum kalanlar.

Dostu olmayanın bilinmez ünü,

Dünya yalan ey gafil,derin gafletten uyan.
Azığını hazırla,ibadet olsun gayen,

Seherde boynunu bük,yalvar yüce Rabbine,
Dinmesin göz yaşların,her an ağla haline,

Olmayan düzenimiz tamamen bozuldu.
Perişanlığımı, anlayan hep eller oldu.

Mecalim kalmadı,hiç bekliyorum amaçsız.

Boşa geçiyor zaman,yaptıklarım anlamsız.

Ece yi rüyam da gördüm

Ece yi rüyamda gördüm.
Horozlarla ilgili bir şarkı uydurmuş
Salonda hem söylüyor, hem oynuyor.
Bizler de seyrediyoruz onu

Gördüğüme, keşke baksaydım dar açıdan
Gözlerimle, her tarafı etmesem kolaçan,
Beni çok uzaklara götüremezdi efkâr
Gayri ihtiyari bir bakış eder insanı pişman,
.
Allahım karşımdaki insan değil, hayvan.

Düşmanı dost bildim, bunca yıl bunca zaman
Kırılan ben oldum, yılların karıdır bu hüsran.
Herkese gönül aynamla baktım, aldandım.
Meğer dostluklar yalanmış, bende inandım

Ey inançlı kul, iyilik yap, iyilik bul.

Dürüst ve doğru ol
Düşmanı dost bildim, bunca yıl bunca zaman,
Kırılan hep ben oldum, yılların karıdır bu hüsran.
Herkese gönül aynamla baktım aldandım.
Meğer dostluklar yalanmış, bilemedim.
Sinek pisliğe konar ona benzer asalaklar,

Düşündün mü dünyaya,niçin geldin arkadaş.
Kendine gel, rahat ol, bitsin artık bu savaş
İnsan düşmanı ile bir arada yaşamaz.

Kalbinin pasını sil gözlerini aç biraz.
Anlayışın yok senin işin gücün itiraz