Vehbiye Yersel Şiirleri - Şair Vehbiye Y ...

Rüyamda tanıdığım birinin kafasında
Yumurta biçiminde bir yumru gördüm
Balon gibi şişmiş patlamaya hazır
Tanıdığım bir abla, halay başı olmuş,

Üç kadınla birlikte Halay oynuyordu

Ne yaşadın ne yaşattın,harcadın bizi,
Sözlerinin zihinlerden silinmez izi,
Sözlerinde iğne,hareketlerinde terslik
Hiç farkında değilsin,böyle midir erkeklik.

Fikrin sabit,yerin sabit,bakışların sabit,

Rabbim beni,yaratırken özenmiş,
Tüm musibetleri bana yüklemiş,
Zeka vermiş, akıl vermiş,irade vermiş,
Eza gördüm kullardan yaşam boyunca,

Nedir çektiklerim,eller gözünden,

Her şeye rağmen, hayat devam ediyor inan,
Sonu hüsran olur, ölümü uzakta sanan.
Her nefis ölümü tadacak, vade geldiği zaman.
Ölüm nasihattir, ama yok çevrede ders alan

Ölmeyecekmiş gibi, çalışır her Müslüman,

Ömrümün bu son demi,böyle mi olacaktı.
Goncalar açılmadan sararıp,solacaktı.
Neden hep beni bulur,istemediğim haller,
Bir yaram kapanmadan,neden diğeri başlar.
Evimizin çiçeksiz,bahçeye dönüşünü,
Dünyaya değişmezdim,kızların gülüşünü,

1-
Doğumdan mezara kadar
Yaşarken okumak gerek
İlk günden pazara kadar
Her daim okumak gerek. Şevki KAYATURAN
2-

Ölmeden önce nefsimi, öldürdüm
El çektim, her şeyden biraz soğudum.
Dünyanın sevilecek bir yanı yokmuş
Yok olduğunu, yeni anlayabildim.

Dünya işi bitmeden beni bitirdi,

Dost diyerek sevdiğim riyakar yarim
Koynumda beslediğim,yılanmışsın sen,
Dünyayı dolaşsan bulunmaz ayarım.
Lakin değerimi,hiç bilemedin sen,

Kendi dünyanda yaşadın,dar bir çerçeve,

Yaraladı ta derinden, ilaç fayda vermiyor.
Yaşama şevkimi kırdı,teselli kâr etmiyor.
Farkında bile değil,nasihat dinlemiyor.
Duyurmak mümkün değil,buna gücüm yetmiyor.
13 Nisan 2004

Müslüman’ım diyorsan,herkesin derdine koş,
Kapına geleni,sakın çevirme eli boş
Karun kadar zenginin eksiği olabilir
Verdiğin en ufak şey,dar zamanda iş görür.
14 Nisan 1995