Vehbiye Yersel Şiirleri - Şair Vehbiye Y ...

Aylardır,karanlık gecelerde,uykum bölünür
En ufak bir ses alır gözlerimden uykuyu,
Düşünceler alır beni uzaklara götürür

Ne zifiri gecelerin korkusu,ne mehtap,
Dindirmedi içimde,kopan fırtınaları,

Yıllar oldu sesinizi hiç duyurmadınız
Özledim, hasret kaldım yüzünüzü görmeğe,
Aramızda, dünya malı-mülkü engel ise,
Devam edemeyiz, aynı yolda yürümeye.

Ben dervişliği sevdim, öldürdüm nefsimi.

Yok olan ümidimi tamamen kaybettim,
İstemem bir daha,namertlerden iyilik.
Beni yaratan Allah,en yakınımdır benim
Kuldan yardım istemem, beklemem mertlik
. 24 Mayıs 2005

Bu dünya imtihan yeri,
sabret üstadım sabret.
Sana kötülük yapanı,
Allah'a havale et.
22.01.2014

Yüzüm güler iken, kalbim kan ağlıyor
Her sözün ateş, ciğerimi dağlıyor.
Küllenmiş ateşe benziyor her yanın,
Elinden dilinden kıvılcım sıçrıyor.

Sana yaklaşanlar, bin pişman oluyor,

Kaç bahar geçti sayamadım,
Aynı yerdeyiz değişmedik.
Bir arpa boyu yola hasretim,
Karıncalar ulaştı etkilenmedik.

Dostların çoğu hanı terk etti,

Beklerken saniyeler gün gibi gelir,
Zaman geçmek bilmiyor, canım sıkılır.
Zihnimde canlanır, geçmiş olaylar
Karıştırır aklımı, huzur kalmıyor.

Boş oturmak çok zormuş, geçmiyor zaman.

Yavrularım size bir vasiyetim var,
Sakın insanlara çok güvenmeyin,
Her gülüşün peşinde bir kötülük arayın.
Yüzünüze her güleni dost sanmayın,

Çevremiz kurt dolu,saf kuzu arar,

Yazıklar olsun kıymet bilmeyene,
Yazıklar olsun günah işleyene.
Yazıklar olsun kul hakkı yiyene.

Yazıklar olsun görevini yapmayana,
Yazıklar olsun doğruluktan ayrılana,

Ayrılığın perişan etti beni,
İstesem de unutamam ben seni,
Boynu bükük bıraktın sen anneni,
Yetiş imdadıma çabuk gel yeter

Yıllar oldu yüzüne hasret kaldım,