Vehbiye Yersel Şiirleri - Şair Vehbiye Y ...

Dünya malını neyleyim misafir iken
O tarafa götürecek azık lazım bana
Yığdık başımıza bir sürü eşya
Halen gözümüz doymadı handayken

Bana bir lokma bir hırka sağlık farz,

Hayat devam ediyor, her şeye rağmen,
Elinde değil senin, vadeden önce ölmen.
Bu canı veren Allah, yine alır yok çaren,
Sen isyan edemezsin, boşunadır direnmen.

Hayat devam ediyor, dertsiz kimse arama

Bütün gün,ev içinde dolaşırım,şuursuzca.
Kalmadı kararım,günler uzadı insafsızca

Geçmiyor zaman,bitmiyor karanlık gece
Derdime çare bulamadım,bu bir bilmece
.

Sağ olsunlar çocuklarım beni aradı.
Babaları,durmadan,söylendi,bağırdı
Allah sabır vermezse, dayanmazdım
Ardıma bakmadan,çeker giderdim
Bir anlık öfke bana zarar verirdi,
Kızgınlık anında,hiç anlamazdı.

Sevecen ol her zaman, kültürlüye kucak aç,
Cahile yaklaşma,ondan bucak bucak kaç.
Bin cahil dost yerine,.bir kültürlü düşmanın olsun,
Her kötülüğün sebebi cehalettir haberin olsun.

Bu dünya, çürük tahta,basma çöker,
Basmak zorunlu,ayaklar havada olmaz.
Çürük tahtalara bastım, battı çiviler,
Yılmadım mücadeleden,zaman durmaz.

Zaman akıp gidiyor,yavaş yavaş,

Her nefis ölümü tadacak,
Ama bu gün ama yarın,
Eza çekerek veya ani bir
Gidiş olacak,ölüm mutlak,
Kul kula çektirmesin,
Allah her şeyi görür duyar,

En büyük kazığı sen attın bana,
Gerçek olmayanları,anlatmasana.
Herkesi yalanla uyuttun sanma,
Geçmiş unutulmaz ölene kadar.

Affetmek ayrı şey,unutmak başka,

Yalnız kalınca efkarlanıyorum,
Kafama olmayacak işleri takıyorum,
Fırsat kaçırmayan,lanetlenmiş şeytan,
Eski defter sayfalarını açtırıyor,
İstemesem de zorla,okutuyor,
Tekrar yaşamış gibi oluyorum,

Ağaç

Sen ey ağaç kovuğu, toprağa tutun
Köklerin kurumasın, beslesin seni,
Kurumuş köhnemiş haline şükret,
Genç dallar, filizler, yaşatır seni,