Vehbiye Yersel Şiirleri - Şair Vehbiye Y ...

Her şeyden vazgeçtim,kestim ümidimi,
Ölmeden öldürdüm ben, zalim nefsimi
Artık istesem de,candan sevemem seni
Gün geçtikçe görüyorum,hünerlerini.

Ne yaptım suçum nedir,sözüm geçmedi.

Vefasızla yaşarsan düşündün mü
Nice olur halin senin,soya çeker,
Çocuklar,taşır kanını babanın,
Ailede düzen şart,toplama aile olmaz
Samimiyet,vefa ve sevgi bağları
Kuvvetliyse,böyle aile yıkılmaz,

Yirmi yıl önce, yine böyle bir gündü,
Gökten sicim gibi,yağmur yağıyordu,
Evden dışarı çıkmak,akıl karı değildi.
Tuttu elimden kapıyı gösterdi bana,

Verdiğim kaparoyu,geri almam için,

İzmir’in göbeğinde,bir dost evi ararken,
Yolum tepede görünen, bir okula düştü.
Bu yokuştaki irfan yuvasına ulaştım,
Umduğumu bulmadım,içime kuşku düştü.

Cehaleti kırsala mal sakın etmeyin,

Kadınsın haddini bil,rahat dur,söz dinle.
AErkeğin sözü kanun,Ataerkil aile.
Ne eksiğin var açıkla,konuş,getir dile
Benim saltanatım geçerli,konuşma nafile.

Malın da canın da benim, töremiz böyle.

Felek sillesini yedirdi gene,
Mutluluk, huzuru çok gördü bana,
Sen dertlerin kadınısın sussana,
Gururlanma nazın geçmez ki bana.

Doğum günümde yüzüm gülmedi,

Sevdim seni bir kere, bin kere pişman oldum.
Melek sanmıştım seni, yazık farklı buldum.
Seninle yürüdüğüm, yollar karmakarışık.
Yollar hep karanlıktı, gözüm görmedi ışık.
Düşe kalka geçirdim, yıllarımı seninle,
Bırak şu bencilliği, ne olur beni dinle

Yetim, fakir muhtaca, yardım elini uzat,

Cehennem ateşinden, belki olursun azat,

Rızkına rıza göster, Rabbe etme maruzat.

1-
Doğumdan mezara kadar
Yaşarken okumak gerek
İlk günden pazara kadar
Her daim okumak gerek. Şevki KAYATURAN
2-

Dedem ermiş muhterem zat bir yiğit,
Mucize göstermiş görenler şahit
Su doldurmaya gitmiş bir gün çeşmeye;
Oradakiler almışlar 0nu da sıraya

Testisini doldurmak istemiş çeşmeden