Suskunluğum eserinde düğümlü
Sanma ki alıştım yaşanmışlığa
Suların durulup tekrar aktığında
O zaman uyanır tohumlar aşınmışlığa
Gün olur bitmez sanırım uzanır
Yollara düştüm uğruna yıldızlarla
Güz yağmurları sessizliğinde
Göz yaşında ıslanır
Yol başlarında dururken
Geçit vermeyen bulut yığınları
Günahlara hamile
Siyah yüklü karşımda
Parçalardan parçalar çıkar
Bütüne ulaşmak zordur canlar
Can hikmete
Can sevgiye
Can duyguya meyleder
Canlar yanar nice tutsakların gönlünde
Gönlü savaşa düşmüş gibi
Alnıma yazılmış
Dili boş konuşmuş gibi
Kanımla gezer
Hiç ağlamadan sabahladım
Bir gece ansızın konaklarken
Birer birer yok oldu
Bağları kabristan kaldı
Zamanları soldu
Gözde damlaların şarkısında
Çekingen çocukların bakışında
Fırat nehrinin akışında
Farklı zamanlarda
Konumlanmış yüzler
Yorumsuz dakikalar
Usta ellerin soylu sözleri
Makbul olan
Penceresi açık gönüller
Bir yaz günü
Gündüz ortasında sıcağı hissetmeden
Bulutlara bakıp
Uzun uzun düşüncelerle kafası ellerinin arasında
Düşünmek
Hayatın bir bölümünü yok saymadan
Neyleyim ki vakit yok burda sandım
Yarın ne kadar uzak var da dense
Neyleyim ki artık yok burda yandım
Sarın ne yapar tuzak var da dense
Geçmişte mi kaldı kör düşünceler
Yalnızlık yad edilir
Çerçeveleri çizilmemiş dünya
Sonsuzluğu kucaklarım bu gece
Dilim çözülmez bir türlü
Bin meşakkat var gönlümde
Çözülmez gibi görünse de her hece
Hasetçiler kıskanır seni anlamadan
Hayal görür durdukça
Hayal kurmak için uğraşır
Yedi kat göğe merdivenler dayar
Yıldızlar akar yaz gecelerinde
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!