Ve Uçurumdu Şiiri - Kenan Gezici

Hiçbir vakit yaşamak düşmedi önüme.
O kadar kolay değil daha, dişim tırnağım var.
Züleyha’nın dur duraksız ahı peşimde.
Gelme Züleyha, gelmez bir fayda sana,
Sanma ki bu ah sade kalır bana.
Tütmüyor ocağımın dumanı neden.
Kendi karanlığını üzerime çöktüren kim.
Kim kurdu bu esrarlı tuzağı.
Sahile vuran nefessiz kalan kim.
Camın ardından beni gözleyen kim.
Ağır dönüyor kuyuya düşenin değirmeni.
Kuyuya atılanın var sırtında hançer.
Yerini bulamayan göçmen kuş telaşı.
Ehli beytim bıraktı uçurum kenarına beni.
Şahittir bunu yazan kalem toparlanmaz ki cümlem.
Sahibini doğuranda görür, bunu bilir.
Bana bir damla su vermeyen,
Ele şerbet dağıtır neden.

Kenan GEZİCİ 24/07/2026