Vazgeçtim...
Sana ulaşmayan cümleler kurmaktan,
Her gece aynı yıldızlara seni sormaktan.
Bir ihtimal diye bekleyen kalbimi,
Yokluğunun kapısında yormaktan.
Vazgeçtim...
Gelmeyeceğini bile bile yol gözlemekten,
Bir tebessümüne ömür yüklemekten.
Adını duymadan geçen günlere,
İçimde sessizce küsmekten.
Vazgeçtim...
Ama ne senden nefret ettim,
Ne de hatıralarını ateşe verdim.
Sadece kalbimin en tenha yerine,
Bir "keşke" bırakıp geri çekildim.
Çünkü bazı insanlar sevilir,
Ama sahip olunamaz.
Bazı hikâyeler yaşanır,
Ama sonu yazılamaz.
Şimdi rüzgâr hangi yana eserse essin,
Artık yönümü değiştirmeyeceğim.
Bir zamanlar seni bekleyen o kalp,
Bugün kendine dönmeyi seçti.
Ve ilk kez söylüyorum bunu;
Kaybettiğim için değil,
Kendimi bulduğum için vazgeçtim.
Yunus Said Destebaşı
Kayıt Tarihi : 24.06.2026 21:32:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!