Vay Diline Şiiri - Aykut Kınay

Vay diline ne çok defa,
Durmaz atar sözü yere.
Bir dinlesen toprak ne der,
Kaçar ayak hep geriye.

Her devirde vardır elbet,
Söz bilmekse edep demek.
Çok padişah kaftan yaktı,
Bize kalan bitli hırka.

Şu dağlara ateş yaktım,
Kara duman şehre vardı.
Bal arısı kovan sandı,
Ben kalemi kelam sandım.

Vay sana, sus derviş başı,
Bak, tepetaklak olursun.
Ben hokkamı petek yaptım,
Gel de gir destur yoluna.