Varsay ki Şiiri - Dr Yusuf Polat

Varsay ki; güzde yakalamışsın baharı
Sevgilin, günbatımı çalmıştır kapını,
O narin, o zarif halleri ile karşında;
O sımsıcak elleriyle kucaklıyor seni

Gözlerinde nasılsın diye soran kelamı
Duyulan özlemi unutturan tatlı gülüşü
Aradaki yıllara yol veren,
Zihninden gönlüne, köprüdür bakışları

Varsay ki; mazidir sonrası bugünün
Sevdiğinin başı dizlerinde
O gamsız, o deli dolu yıllara
İlk günün hevesi ile geri dönmüşsün

Varsay ki; perdeyi aralıyor hatıralar
Ne yollar, ne yıllar, ne de kırgınlıklar
Her şey yerli yerinde,
Aynı şarkı götürüyor çalınan o yıllara