Vardır Bir Bildiği Şiiri - Mustafa Alp

ve beni sensizlikle imtihan eden kader,
inşallah vardır bildiği bir haber.
yoksa neden düşsün gönlüme böyle keder,
neden her giden ardından ağlasın seher?

dünya dedikleri üç günlük bir handır dost,
gelen bir yudum içer, giden bırakır post.
kimi sultan görünür, kimi yoksul ve hoş,
toprak hepsini örter, gerisi bomboş.

bir gün aynalara sordum ,nedir bu halim?
dedi bir çift göz uğruna geçti nice yılın.
ne ilk seven sensin ne de son kırılan kalbin,
bu da kaderin payı, bu da nasibin.

ey kader, mademki yazdın ayrılığı başıma,
neden aşkı koydun gönlümün tam orta yerine?
neden bir gülüşü sığdırdın ömrün içine,
sonra bıraktın beni hasretin zindanına?

bir kadeh kaldırdım gecenin karasına,
ay vurdu yalnızlığın eski yarasına.
anladım ki güven olmaz dünyanın parasına,
ne sevda kalır sonsuza ne de gençlik aynasına.

bugün ağlayan gözler yarın güler belki,
kışın ardından gelir çiçeklerin renkli şenliği.
fakat gönül unutmaz bir kez sevdiği,
yıllar geçse de saklar en derin bildiği.

agop, şu gök kubbeye bak da ibret al,
kaç yıldız kaydı gitti, hangisi kaldı misal?
bir nefeslik ömür için bunca kavga ne hal?
sonunda herkes için aynı kapıdır zeval.

ne saraylar gördüm yıkılıp toz olan,
ne aşıklar gördüm gözyaşıyla solan.
dünya bir gölgeymiş peşinden koşulan,
sabah olunca sessizce yok olup duran.

ben ki aşkı bir secde gibi taşıdım içimde,
bir ismi sakladım yıllarca derinimde.
şimdi yalnız hatırası kaldı elimde,
bir de kaderin suskun cevabı dilimde.

belki de hikmet vardır bu ayrılıkta,
belki vuslat gizlidir en derin yoklukta.
belki yarın açacak gül bugün kuraklıkta,
belki rahmet saklıdır en büyük darlıkta.

ey gönül, isyan etme her gelen kedere,
gece ne kadar uzun olsa da döner sefere.
sabırla bekleyen ulaşır bir gün habere,
her düğüm çözülür vakti gelince kadere.

ve beni sensizlikle imtihan eden kader,
inşallah vardır bildiği bir haber.
çünkü insan anlamaz bazen yazılanı meğer,
hakikat görünür ancak geçince yıllar birer birer.

✍️