Sevmek, bir yangın gibi sarmak şehri,
Ama sönmek, kül olmak sabahın griliğinde.
Hangi vapur alır bizi bu kıyıdan?
Hangi dalga siler izimizi kumdan?
Yalnızlık bir mendil gibi sallanır uzaktan,
Ve ben, senin yokluğunda, bir şiir yazarım
Ki okuyanlar anlasın: Aşk, bir isyandır aslında,
Zamana, unutuşa, bu koca şehrin yalanına.
Kayıt Tarihi : 3.08.2026 15:35:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!