Vakur Münzevi Şiiri - Deli Muallim

Hatırlamaya çalışıyorum geçmişteki benleri.
Bir istisna hariç yok hiç birinin kalbimde yeri.
Kalbim “sadece bu delikanlı anmaya değer.” dedi.
Yanlış olmasın, galiba yaşım on yedi.

Hâlâ hatırası yaşar içimde.
Hatırladıkça tebessüm belirir yüzümde.
Tüm çirkinliklerden uzak, tam bir münzevi.
Hiç bir istek yok kalbinde dünyevi.

Her işinde hüsnüniyet, samimiyet.
Sadeydi üstü başı, bakir bir masumiyet.
Değmemişti henüz ona delalet.
Vakar sahibiydi, üstünde pür asalet.

Böyle geçti vakitler azar azar.
Sonunda çevrildi üstüne bir melun nazar.
Süründü ayaklarına, kalbinde sinsi melanet.
Bilmezdi ki delikanlı, maraz doğurur bu merhamet.