Kendimi bıraktım nehrine kaderin.
Dalgalar şedit, bu şatt derin.
Görelim ey mecnun nedir ederin.
Vakti gelince Müteâl'in mîzanında…
Savuruyor hınçla akan su bedenimi.
Doluyor ciğerime, yakıyor sinemi.
İnkişaf ediyor mehcûrluk mâtemi.
Saatler ise sükût ayarında…
Ne bir feryat ne bir mukavemet…
Sadece içte sessiz bir nedamet…
Artık vacip oldu bana melâmet.
Bulursam eğer hırkalar dolabında.
Kaderim çözemediğim bir nihân.
Nereye götürüyor bu cereyan?
Perdeler kalksa da herşey olsa ayân.
Yerim var mı huzur diyarında?
Belki nehir beni de atar sahile.
Belki de ulaşırım mukaddes vâdiye.
Belkiler senden bana kalan hediye.
Eskidiler hediye sandığında.
Kayıt Tarihi : 1.08.2026 03:30:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!