Ne meşakkattir insana kendini tanımak. Kendini anlamak…
Bir cerrahın kendini ameliyat etmesi… Kendini parçalamak…
Hem mecruh hem cerrah değişir her bir kesik sonrası.
Kim bilir ne zaman biter bu ameliyat sanrısı.
Bir yılanın kuyruğundan kendini yemesi…
İnsana ne zordur kendini hazmetmesi.
Durduk yere tanımak istemez insan kendini.
Bir şeyler olmuştur. Yıkmıştır seddini.
Değişim başlamıştır artık.
Ruhunda açılan boylu boyunca bir yırtık…
İçinden dökülenleri gördükçe şaşarsın.
Söyle bana nasıl eskisi gibi yaşarsın?
Ne kadar vaktin kaldıysa kendini aramakla geçer.
Bu zehri sadece lanetliler içer.
Her kendini bulduğunu sandığında,
Eğreti bir elbisedir bilinmezler sandığında.
Kayıt Tarihi : 5.07.2026 23:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!