Uyanma diye açık pencereden içeri koşan
Yağmurları yuttum
Şafak söktükçe ben diktim
Dimdiktim eğilmedim
Uyansan belki gidecektin
Caddelerde canhıraş kamyon sesleri
Kırık farları topladım yol kenarlarından
Yoksa uyanacaktın
Bir vakit dallarından yapraklar aktı
Ak değil yeşildi
Uçları kırıktı
Kırılmış dal uçlarında sabahladım
Uyanma diye
Sayıklamalarını ayıkladım
Sesli harfleri çıkardım
Seslerini kulağına yasakladım
Sana bir şiir yazdım
Yanında kaldım
Uykunda bahar
Uyanma diye
Gökyüzünde en parlaklarını çaldım
Gecene uzak bulutlar kaydırdım
Yüzüne baktım
Yüzsüzlüğümden utandım
Derin uykuna düştüm
Rüyana nisan
Boyundan bahara düştü yaprak
Ellerimle yapraklarına
Saymadım kaçtık
Baharları sana yazdık
Uyanma diye ben öldüm
Ölmezsem uyanacaktın.
Kayıt Tarihi : 13.04.2026 13:34:00
Şiiri Değerlendir
Bu sayfadaki tüm şiirler Nafiz Faik Erbaş'a aittir. 5846 sayılı FSEK kapsamında korunmaktadır. Yazılı izin olmaksızın kopyalanması, yayımlanması ve paylaşılması yasaktır. Tüm hakları saklıdır.


Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!