bilmiyorum, belki bir dağ eteği,
belki denizin mora çalan yüzü –
orası öyle bir yer ki,
sabahlar daha bir ılık orada,
akşamlar omzuma iner sıcak bir türkü gibi.
adını duymadığım sokaklar istiyorum,
yağmurun ıslatmadığı akşamlar,
ve her günü bir çocuk gibi şaşırarak karşılamak.
yoruldum bu bildik duvarlardan,
bu aynı yüzler, bu aynı saatler –
içimde kıpırdayan o kuş kanadı,
başka göklere açılmak istiyor artık.
belki dönerim, belki hiç dönmem,
ama şimdi, bir vapur ıslığı kadar uzak
ve bir yudum çay kadar sıcak olsun gideceğim yer –
adı ne olursa olsun.
gözümü kapatıp açtığımda,
orada olacağım, kimsenin bilmediği –
ama içimde hep taşıdığım o meçhulde –
uzak yerlere gitmek, gitmek değil aslında
uzak yerlere gitmek
hala bir uykunun içinde
ve o bitmeyecek
rüyalar aleminde...
orada kalmak...
Kayıt Tarihi : 6.07.2026 09:39:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!