Tüm duvarları şiirlerin dışına taşıdım.
Kuşlar, böcekler, bütün aşklar
eski bir enkazın altında kaldı.
Kravatlar taktım sen yanımdayken.
Beyazlar ütüledim.
Ama sen,
siyahımı giyer misin?
Bir çocuk bıraktım yaralı yanına,
üzgün her yanına.
Acıyla seviştiğin gençliğini
sessizce uyuttum.
Yarınsız ve yakınsız
bir gecenin içinde büyüyelim,
olmaz mı?
Ben ilk harf olur kalırım
alfabesiz gecenin başında.
Sen ise
kalmalarımın piçliğine soyunursun.
Kayıt Tarihi : 18.07.2026 08:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Bazıları bir gecenin içinde bir harf arar; bazılarıysa ömrü boyunca alfabesiz bir gecenin başında kalır.
, ağartabildiği saçlarından başka ne kalıyordu elinde insanın? diye diye kıvrıldim her dizenin yamacına.
yüreğinin kelamına sevgilerimle sevgili Güldencim.
Bu güzel bakışın ve incelikli yorumun için teşekkür ederim güzel arkadaşım, eksik olma hiç.
Sevgilerimle
Kalemine hayranım bunu söylemiştim dimi sana :)
Teşekkür ederim arkadaşım. Beğenmene sevindim.
Evet söylemiştin:) çok incesin.
Şiirinde insanın içine usul usul yerleşen bir hüzün var. Bazı dizeler kendini yüksek sesle anlatmıyor ama yine de insanın çok derinine dokunuyor. “Siyahımı giyer misin?” dediğin yerde, insanın sevdiği kişiye en savunmasız hâliyle yaklaşmasını bütün yaralarını saklamadan, “Beni böyle de kabul eder misin?” diye sormasını hissettim.
Çok gerçek, çok yaralı ve aynı zamanda çok güzel olmuş. Kalemine, yüreğine sağlık.
Canım benim, teşekkür ederim. Sen yine sevginden büyük tutmuşsun yorumunu; çünkü bana ait olan satırları, kendi güzel kalbinin penceresinden görüyorsun. Eksik olma hiç, varlığın ve güzel bakışın hep daim olsun.
TÜM YORUMLAR (7)