Tüm duvarları şiirlerin dışına taşıdım.
Kuşlar, böcekler, bütün aşklar
eski bir enkazın altında kaldı.
Kravatlar taktım sen yanımdayken.
Beyazlar ütüledim.
Ama sen,
siyahımı giyer misin?
Bir çocuk bıraktım yaralı yanına,
üzgün her yanına.
Acıyla seviştiğin gençliğini
sessizce uyuttum.
Yarınsız ve yakınsız
bir gecenin içinde büyüyelim,
olmaz mı?
Ben ilk harf olur kalırım
alfabesiz gecenin başında.
Sen ise
kalmalarımın piçliğine soyunursun.
Kayıt Tarihi : 18.07.2026 08:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Bazıları bir gecenin içinde bir harf arar; bazılarıysa ömrü boyunca alfabesiz bir gecenin başında kalır.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!