Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Renkli çiçekli şiirler yazsaydınız duvarlara
Belki mutlu olurdu
kuşlar, böcekler ve bütün aşıklar
Unutsaydınız keşke
çünkü eski bir acıyı
herkes hatırlar.
Kravatlar takmanız
sizi yaklaştırdı mı ki sevdiğinize?
Şık olmaz mıydı?
Ütülediğin beyazlara
bağlasaydınız kırmızı fülarlar
Kızmayın ama siz hep
gecenin siyahını giyinmeyi seçtiniz.
O çucuğun elini hiç bırakmasaydınız keşke
Acıyla sevişmezdi gençliği
Kasvetinden uzakta olurdu her gecenin
Yatıverirdi hep yanıbaşında
Siz ilk harfi olurdunuz
O da son harfi
Belki o zaman
gece de yüzerdi
kelimeler deryasında...
Ne kadar sıcak ve samimi bir yorum bu böyle..
Çok teşekkür ederim bu güzel yaklaşımınıza, içtenliğinize ve emeğinize..
Teşekkür ederim sevgili şair arkadaşım.
Okumak için zaman ayırmış ve yorumlamışsınız..
İlhamınız bereketli olsun.
''ben ferhat oldum misal dağları delen,
ya sen şirin olabildin mi bu amansız şehirde'' dizelerimi hatırlattı ''harf olur kalırım ifadeniz''
çok başarılı,tebrikler.
Teşekkür ederim sevgili şair arkadaşım.
Okumak için zaman ayırmış ve yorumlamışsınız..
İlhamınız bereketli olsun.
Belki haklısınız. Eskiden acının tam içinden yazardım; şimdi ise o eski acıların tortularını yeniden canlandırarak yazıyorum. Kendimi sorguladığımda “saraylılık” dediğiniz şeyin biraz buradan gelebileceğini düşündüm.
Bir de eskiden pek revize etmezdim. Şimdi üç beş ayda bir yazıyorum, yazdığımı da bazen bir hafta boyunca evirip çeviriyorum. Acının sıcaklığı çekilince, geriye biraz daha işlenmiş, daha mesafeli bir dil kalıyor sanırım.
Belki de siz o mesafeyi fark edip Borges’in defterlerine yaklaştırdınız. Güzel bir okuma oldu benim için. Teşekkür ederim değer gösterip yorumladığınız için.
Saray şairi gibi yazmışsınız, oysa hayat biraz borges defterlerine benzer
Belki haklısınız. Eskiden acının tam içinden yazardım; şimdi ise o eski acıların tortularını yeniden canlandırarak yazıyorum. Kendimi sorguladığımda “saraylılık” dediğiniz şeyin biraz buradan gelebileceğini düşündüm.
Bir de eskiden pek revize etmezdim. Şimdi üç beş ayda bir yazıyorum, yazdığımı da bazen bir hafta boyunca evirip çeviriyorum. Acının sıcaklığı çekilince, geriye biraz daha işlenmiş, daha mesafeli bir dil kalıyor sanırım.
Belki de siz o mesafeyi fark edip Borges’in defterlerine yaklaştırdınız. Güzel bir okuma oldu benim için. Teşekkür ederim değer gösterip yorumladığınız için.
Teşekkür ederim Ahmet bey, güzel ve onore eden yorumunuz için.
Eksik olmayın.
Nefis bir çalışma, sıradışı bir tema, tepeden tırnağa şiir ve çok çok güzel imgeler.
Şiir okumak çok güzel.
Tebrik ederim.
Teşekkür ederim Ahmet bey, güzel ve onore eden yorumunuz için.
Eksik olmayın.
Bu güzel bakışın ve incelikli yorumun için teşekkür ederim güzel arkadaşım, eksik olma hiç.
Sevgilerimle
bir yerler de kalmışken kalp, başka bir yere taşıma gayretiyle katlayıp duruyoruz onu...ütülesede beyazları
, ağartabildiği saçlarından başka ne kalıyordu elinde insanın? diye diye kıvrıldim her dizenin yamacına.
yüreğinin kelamına sevgilerimle sevgili Güldencim.
Bu güzel bakışın ve incelikli yorumun için teşekkür ederim güzel arkadaşım, eksik olma hiç.
Sevgilerimle
Teşekkür ederim arkadaşım. Beğenmene sevindim.
Evet söylemiştin:) çok incesin.
Bu şiir ile ilgili 14 tane yorum bulunmakta